Uzasadnienie
Spółka B wniosła skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia 20 lutego 2004 roku, nr [...], wydaną w sprawie rozpatrzenia i rozstrzygnięcia zarzutów wniesionych przez tę spółkę do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi Łężyce w gminie Wejherowo.
Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności ww. uchwały zarzucając jej naruszenie prawa polegające na:
naruszeniu § 4 ust 2 pkt 1a w zw. z ust. 3 rozporządzenia Wojewody Gdańskiego nr 5/94 z dnia 8 listopada 1994roku, zmienionego rozporządzeniem Wojewody Gdańskiego nr 11/98 z dnia 3 września 1998 roku, poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na bezpodstawnym przyjęciu, iż zapis planu, uprawniający do realizacji inwestycji polegającej na unieszkodliwianiu i składowaniu odpadów w obrębie otuliny jest zgodny z aktem prawa miejscowego, co skutkuje obrazą prawa materialnego tj. art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku prawo ochrony środowiska, naruszenie art. 1 ust. 2 pkt 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym w poprzez nieuwzględnienie wskazań zawartych w opracowaniu dotyczącym oceny oddziaływania na środowisko "Określenie obszaru ograniczonego użytkowania dla lokalizacji Łężyce" sporządzonego przez Przedsiębiorstwo - Produkcyjne "Orbital" Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w 1999 roku na potrzeby decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zalecających korzystniejszą dla skarżącego lokalizację Zakładu Unieszkodliwiania Odpadów, niezgodność ustaleń projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości Łężyce z prognozą oddziaływania na środowisko zapisów tegoż planu, skutkujące naruszeniem dyspozycji art. 8 w zw. art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku prawo ochrony środowiska oraz art. 1 ust. 2 pkt. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym, sprzeczność ustaleń projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości Łężyce z dyspozycjami wynikającymi z złożonego do zatwierdzenia przez Wojewodę Pomorskiego planu ochrony Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego, w zakresie funkcji otuliny utworzonej na obszarze wsi Łężyce, planistyczne zatwierdzenie wadliwości procesu inwestycyjnego prowadzonego w oparciu o nieobowiązujący plan miejscowy wobec dyspozycji art. 27 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie wskazując, iż Rada Gminy rozpatrując zarzuty do planu wzięła pod uwagę okoliczności decydujące o zagospodarowaniu przestrzennym obszaru planu, a w szczególności rozważała interes ogółu mieszkańców oraz spółki składającej zarzuty i uznała, iż przyjęte rozwiązania są uzasadnione i konieczne. Strona przeciwna wskazała przy tym, iż jako nietrafny należy ocenić zarzut niezgodności planu z prognozą jego wpływu na środowisko, gdyż celem prognozy jest udostępnienie informacji o wpływie planu na środowisko w trakcie publicznego udostępnienia projektu planu.
Zatem, w przypadku przewidywanego wpływu planu na środowisko, ujętego w formę planu, nie może być mowy o zgodności czy też sprzeczności, a jedynie o uświadomieniu korzyści lub zagrożeń wynikających z projektowanego planu zagospodarowania przestrzennego. Uznała także za bezpodstawny zarzut sprzeczności ustaleń projektu planu z dyspozycjami wynikającymi ze złożonego do zatwierdzenia przez Wojewodę Pomorskiego planu ochrony Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego. Plan ochrony nie został bowiem zatwierdzony między innymi z powodu nie zaakceptowanych ustaleń przez gminy, na terenach których rozciąga się park. Stwierdziła także, iż - wbrew twierdzeniom skarżącego, oba plany są zgodne, a ocena tej zgodności leży w kompetencjach Wojewody. Odnośnie pozostałych zarzutów skarżącej wskazała, iż są bezpodstawne i nie dotyczą treści przedmiotowego planu.
Zgodnie z ustaleniami poczynionymi przez Sąd w niniejszej sprawie dnia 18 sierpnia 2005 roku nastąpiło połączenie skarżącej - spółki B (jako spółki przejmowanej) ze spółką A (jako spółką przejmującą). Tym samym spółka A z dniem połączenia wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej, czyli skarżącej (art. 494 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 roku Kodeks spółek handlowych -Dz. U. z 2000 roku, nr 94, póz. 1037 ze zm.).
W piśmie z dnia 9 marca 2006 roku spółka A cofnęła skargę wniesioną w niniejszej sprawie.
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne w świetle art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.). Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa, nie spowoduje ono także utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Powyższe okoliczności uzasadniaj ą umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.