Uzasadnienie
K. R. i A. R. – B. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 kwietnia 2016 r., nr [...] wydaną w przedmiocie warunków zabudowy.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei, art. 54 § 1 tej ustawy wyjaśnia, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego doręczona została skarżącej K. R. w dniu 29 kwietnia 2016 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy). Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu. A zatem termin do wniesienia skargi na tę decyzję upływał dla skarżącej K. R. w dniu 30 maja 2016 r. (29 maja był dniem ustawowo wolnym od pracy).
W tym też dniu skarżące złożyły, osobiście w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, skargę w niniejszej sprawie, a Sekretariat Wydziału II WSA w Gdańsku, w dniu 1 czerwca 2016 r., działając na podstawie art. 54 § 1, 2, i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przekazał niniejszą skargę, jako mylnie wniesioną – Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu (vide: pismo - karta 14, zwrotne potwierdzenie odbioru - karta 15 i wydruk z elektronicznej książki nadawczej – karta 16).
Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwem sądowoadministracyjnym wniesienie skargi bezpośrednio do sądu, zamiast za pośrednictwem organu administracji publicznej, powoduje, że sąd powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej w celu nadania jej biegu, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd do organu (T. Woś w: T. Woś (red.), H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2005 r., s. 248). Jak wskazuje się w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt
II FSK 2554/10 (Lex nr 742361), wniesienie skargi bezpośrednio do sądu, zamiast za pośrednictwem organu administracji publicznej, powoduje ten skutek, że sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej w celu nadania jej biegu. O zachowaniu ustawowego terminu do jej wniesienia decyduje wówczas data wysłania (przekazania) skargi przez sąd do właściwego organu administracji publicznej. W takim przypadku ryzyko przekroczenia terminu do wniesienia skargi obciąża tylko i wyłącznie stronę skarżącą (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 178; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 379/01, niepubl.; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 1144/10, niepubl.).
Uznać zatem należało, że wniesienie przez K. R. skargi w przedmiotowej sprawie, odpowiadające wymogowi z art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nastąpiło dopiero w dniu 1 czerwca 2016 r. a tym samym, że skarga ta wniesiona została z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 2 powołanej ustawy.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, orzekł jak w postanowieniu.