Uzasadnienie
UZASADNIENIE.
T. W. wniósł w dniu 7 maja 2004r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na opisaną wyżej uchwałę. W piśmie z dnia 2 lipca 2004r., nadesłanym w odpowiedzi a wezwanie Sądu, skarżący nie wykazał, aby zwracał się do organu administracji z wezwaniem do usunięcia naruszeń prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 101 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 2001 Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wezwanie to winno być skierowane do organu, który podjął kwestionowaną uchwałę (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2002r. sygn. akt IV SA 3595/01, LEX nr 82642).
Stosownie do art. 52§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba ze skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Art. 58§ 1 pkt 6 tej ustawy stanowi, że Sąd odrzuci skargę między innymi z innych przyczyn niedopuszczalną.
Z akt sprawy wynika, że T.W. nie zwrócił się do organu, który podjął zaskarżoną uchwałę z wezwaniem do usunięcia naruszeń prawa, nie wyczerpał tym samym toku instancji. Złożenie skargi do Sądu było zatem z tej przyczyny niedopuszczalne.
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzekł jak w sentencji postanowienia.