Uzasadnienie
G. N. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 marca 2008 roku, nr [...], domagając się stwierdzenia jej nieważności. Zaskarżoną decyzją Kolegium utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 10 września 2007 roku, nr [...], którą ustalono G. N. opłatę w wysokości 11.400 zł w związku ze zbyciem nieruchomości położonej we wsi S., obręb R., gmina L., stanowiącej działkę nr [...], której wartość wzrosła w wyniku uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L. Pismem z dnia 30 kwietnia 2008 roku skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że w jej sytuacji majątkowej wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie dla niej zbyt dotkliwymi obciążeniami finansowymi, jak też dodatkowymi kosztami egzekucyjnymi.
Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracji publicznej zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się zatem odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne.
Skarżąca podała, że wykonanie przez organ zaskarżonej decyzji może spowodować dla niej dotkliwe skutki finansowe. W ocenie Sądu okoliczności wskazane przez skarżącą we wniosku jako uzasadnienie jej żądania nie mogą prowadzić do jego uwzględnienia. Podkreślenia wymaga, iż w cytowanym powyżej art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowania świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, sygn. akt GZ 138/04, Baza Orzeczeń LEX nr 281811).
Zaskarżoną decyzją utrzymano tymczasem w mocy decyzję organu pierwszej instancji nakładającą na skarżącą obowiązek zapłaty świadczenia pieniężnego, które z natury rzeczy jest świadczeniem odwracalnym. Podkreślić bowiem należy, że w przypadku ewentualnego uwzględnienia przez Sąd skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji, skarżąca będzie uprawniona do otrzymania zwrotu uiszczonej opłaty.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności oraz mając na uwadze, że również wysokość opłaty ustalona zaskarżoną decyzją nie pozwala, zdaniem Sądu, na przyjęcie, iż jej uiszczenie przez skarżącą wywołałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec braku przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wniosek skarżącej oddalił.