Uzasadnienie
S. S., za pośrednictwem ustanowionego w sprawie pełnomocnika, wniósł skargę na wyżej wymienione rozstrzygnięcie Wojewody. Skarga ta wpłynęła do sądu w dniu 13 czerwca 2012 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W treści wniosku wskazano, że w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi do sądu upływał w dniu 23 maja 2012 r. Skarga wpłynęła do organu II instancji w dniu 8 czerwca 2012 r. Skarżący w treści wniosku o przywrócenie terminu argumentował, że nie miał możliwości zachowania terminu do wniesienia skargi, gdyż: w okresie od 23 maja 2012 r. do 25 maja 2012 r. przebywał na zwolnieniu w związku z koniecznością sprawowania osobistej opieki nad chorym dzieckiem. W dniach od 26-28 maja był hospitalizowany, zaś w okresie od 28 maja do 1 czerwca 2012 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim w związku z podejrzeniem zapalenia wyrostka robaczkowego. Do wniosku pełnomocnik załączył: zaświadczenia lekarskie z 23 maja 2012 r., potwierdzające fakt sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, zaświadczenie lekarskie z 28 maja 2012 r., wskazujące na okres zwolnienia od 28 maja do 1 czerwca 2012 r., zaświadczenie lekarza sądowego z 29 maja 2012 r., z którego wynika, że w okresie do 1 czerwca 2012 r. M. G. był niezdolny do osobistego stawiennictwa na wezwanie sądu oraz kartę pobytu w szpitalu z dnia 28 maja 2012 r., z której wynika, że w dniach od 27-28 maja 2012 r. pełnomocnik przebywał w Szpitalu na Oddziale Ratunkowym.
We wniosku wskazano na brak winy pełnomocnika w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, skoro w okresie od 23 maja 2012 r. do 25 maja 2012 r. sprawował osobistą opiekę nad dzieckiem, następnie zaś – w okresie od 26 maja 2012 r. do 1 czerwca 2012 r. sam przebywał w szpitalu oraz na zwolnieniu lekarskim w związku z osobistymi dolegliwościami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – tekst jednolity) stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 cytowanej ustawy). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 k.p.a.). W wypadku jednak wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pismo wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, co też miało miejsce w niniejszym stanie faktycznym. Z akt sprawy wynika nadto, że skarżący zachował siedmiodniowy termin do dokonania czynności od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi, bowiem przeszkoda ta trwała do dnia 1 czerwca 2012 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą złożono w organie administracji w dniu 8 czerwca 2012 r.
W niniejszej sprawie skarżący reprezentowany jest przez pełnomocnika profesjonalnego. Zważyć przy tym zatem należy, że czynności dokonywane przez takiego pełnomocnika są traktowane jak czynności dokonywane przez stronę. Uchybienia pełnomocnika procesowego są uchybieniami strony, gdyż pełnomocnik działa na jej rzecz w oparciu o udzielone przez stronę pełnomocnictwo procesowe. Taka jest bowiem istota stosunku prawnego, leżącego u podstaw pełnomocnictwa. W orzecznictwie sądowym nie ma też wątpliwości, że pełnomocnik procesowy profesjonalny, taki jak radca prawny, adwokat, czy doradca podatkowy – z uwagi na fakt zawodowego wykonywania czynności, mieszczących się w ramach udzielonego mu pełnomocnictwa, powinien dokonywać czynności w imieniu strony ze szczególną starannością.
W ocenie Sądu, okoliczności wskazane przez pełnomocnika skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz nadesłanych do Sądu zaświadczeniach lekarskich, potwierdzają okoliczności wskazane w tym wniosku, a w konsekwencji - uzasadniają jego przywrócenie. Skarżący (jego pełnomocnik) uprawdopodobnił bowiem, że w trakcie biegu terminu do wniesienia skargi pełnomocnik był niezdolny do sporządzenia i wniesienia tej skargi z uwagi na chorobę dziecka, a następnie swoją. Ze względu na powyższe, Sąd uznał, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego (jego pełnomocnika).
W tym stanie sprawy, uznając wniosek skarżącego za uzasadniony, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.