Uzasadnienie
I. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 kwietnia 2018 r., nr [..], którym utrzymano w mocy postanowienie Wójta Gminy z dnia 23 listopada 2017 r., nr [..], odmawiające wstrzymania na podstawie art. 152 § 1 k.p.a., decyzji własnej z dnia 12 lipca 2017 r., nr [..], o ustaleniu warunków zabudowy dla budowy innowacyjnego obiektu inwentarskiego, rozbudowy gospodarstwa drobiarskiego o innowacyjny obiekt inwentarski przeznaczony do chowu brojlerów kurnych – budowa kurnika o obsadzie 39 tyś. sztuk bojlerów (pow. zabudowy 3000 m2, dwa silosy po 20 ton, dwa zbiorniki LPG podziemne po 6,7 m3), na terenie działki nr [..], położonej w miejscowości K., gmina P. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej warunki zabudowy dla opisanej wyżej inwestycji wskazując, że ukończenie inwestycji, u której podstaw leży zaskarżona decyzja o ustaleniu warunków zabudowy, doprowadzi do wyrządzenia mu znacznej szkody. Planowane przedsięwzięcie stoi w sprzeczności z zasadą dobrego sąsiedztwa, a ponadto narusza jego uzasadnione interesy, jak również interesy właścicieli sąsiednich działek. W tym zakresie wskazał na zakłócenie korzystania z nieruchomości skarżącego ponad przeciętną miarę powodujące m.in. utrudnienie jedynego dojazdu do nieruchomości i narażenie na niebezpieczeństwo osób korzystających z drogi [..], znaczny wzrost natężenia hałasu i spalin związanych z ruchem pojazdów dostawczych obsługujących zamierzoną inwestycję oraz powstanie odorów związanych z eksploatacją planowanego budynku inwentarskiego i prowadzaną działalnością związaną z produkcją zwierzęcą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Pojęcie "wykonania" użyte przez ustawodawcę w art. 61 p.p.s.a. należy odnosić do wszelkich aktów i czynności poddanych kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy z dnia 23 listopada 2017 r. o odmowie wstrzymania wykonania, w trybie art. 152 k.p.a., decyzji ustalającej warunki zabudowy z dnia 12 lipca 2016 r. W ocenie Sądu rozpatrując skargę na tego typu postanowienie wydane w postępowaniu nadzwyczajnym można, w ramach art. 61 § 3 p.p.s.a., objąć skarżącego ochroną tymczasową w zakresie wykonywania aktu wydanego w postępowaniu zwykłym, czyli decyzji o warunkach zabudowy. Stanowisko Sądu odpowiada prezentowanemu w doktrynie i orzecznictwie poglądowi, zgodnie z którym treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty zaskarżone, jak i akty wydane w pierwszej instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (tak postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2014 r., II OZ 1114/14, LEX nr 1550346; R. Hauser, M. Wierzbowski (red.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2017 r., s. 408-409).
Przechodząc natomiast do rozważenia przesłanek wstrzymania wykonania określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazać należy, że przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie te akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w akcie. Oznacza to, że nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania, a więc nie każdy wymaga wykonania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, w której wnioskiem o wstrzymanie wykonania objęto decyzję o warunkach zabudowy.
Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie posiada przymiotu wykonalności. Stwierdza jedynie istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego (tak wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 sierpnia 2016 r., II SA/Po 488/16, LEX nr 2122974). Zgodnie z art. 63 ust. 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj.: Dz.U. 2017, poz. 1073) decyzja ta nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Innymi słowy, decyzja ta jest tylko jednym z etapów procesu budowlanego i samodzielnie nie uprawnia do podjęcia jakichkolwiek robót budowlanych.
Wskazać też należy, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja ta określa podstawowe parametry inwestycji i jest przedkładana przy wniosku o pozwolenie na budowę, jednakże realizacja inwestycji na podstawie tylko i wyłącznie warunków zabudowy (bez pozwolenia na budowę) jest niemożliwa. Oznacza to, decyzja o warunkach zabudowy nie jest aktem upoważniającym do podjęcia i realizacji inwestycji, ale ma charakter promesy - stanowi podstawę do ubiegania się o pozwolenie na budowę na terenie wskazanym w decyzji.
Co więcej, wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie przesądza, że inwestor w ogóle uzyska pozwolenie na budowę. Reasumując, planowana inwestycja skonkretyzuje się dopiero na etapie pozwolenia na budowę i to wówczas może ewentualnie wywołać po stronie skarżącej szkodę bądź skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Dlatego też ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości skarżącego, uciążliwości czy niebezpieczeństwa wskazane we wniosku, nie mogą być spowodowane przez wykonanie decyzji o warunkach zabudowy i tym samym nie wypełniają hipotezy art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.