Uzasadnienie
W.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia 25 listopada 2021 r., nr XLII/1086/21 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dwutorowej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...] w mieście G. W piśmie procesowym z 31 stycznia 2022 r. skarżący oświadczył, że cofa wniesioną skargę. W uzasadnieniu wskazano, że uchwała ta została opublikowana w dzienniku urzędowym dopiero 4 stycznia 2021 r. w związku z czym strona w dniu 31 stycznia 2022 r. wniosła skargę na uchwałę z 25 listopada 2021 r. opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa w dniu 4 stycznia 2022 r. pod poz. 15.
Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy wezwano skarżącego do jednoznacznego wyjaśnienia czy – jak wynika z jego pisma z 31 stycznia 2020 r., cofa skargę, czy też nie – w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że cofa skargę.
W piśmie procesowym z 22 marca 2022 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia 25 listopada 2021 r. Jednocześnie strona poinformowała, że aktualna jest skarga złożona w dniu 31 stycznia 2022 r. w sprawie II SA/Gd 130/22.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Postępowanie należało umorzyć.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329), zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Na podstawie przepisu art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę i co do zasady oświadczenie takie wiąże sąd, chyba że zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Sąd wojewódzki uznał, że cofnięcie skargi przez skarżącego jest dopuszczalne i prawnie skuteczne.
Mając powyższe na uwadze, uznając, że wolą skarżącego jest cofnięcie skargi na uchwałę Rady Miasta z 25 listopada 2021 r. na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie w tym zakresie umorzono, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji.
Ponadto zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 w pkt 2 postanowienia orzeczono o zwrocie na rzecz skarżącego kwoty pieniężnej uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi – z uwagi na fakt, że jej cofnięcie nastąpiło przed rozpoczęciem rozprawy.