Uzasadnienie
J. C. i H. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 marca 2020 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 9 września 2019 r. oddalające ich zarzuty wniesione pismem z 14 sierpnia 2019 r.
W piśmie z 29 czerwca 2020 r. skarżący złożyli oświadczenie o cofnięciu skargi, domagając się umorzenia postępowania, z uwagi na fakt, że nie są już właścicielami nieruchomości, na której znajdują się objęte postępowaniem egzekucyjnym obiekty.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Na podstawie art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę i co do zasady oświadczenie takie wiąże sąd, chyba że zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Sąd wojewódzki uznał, że cofnięcie skargi przez J. C. i H. C. jest dopuszczalne i prawnie skuteczne, wobec czego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie w tym zakresie umorzył.