Uzasadnienie
Na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego w dniu 2 sierpnia 2007r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostało wszczęte przeciwko zobowiązanym B. S. i M. S. postępowanie egzekucyjne w przedmiocie wykonania obowiązku rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego zlokalizowanego na działce nr 224 w B. W tytule wykonawczym wskazano, iż powyższy obowiązek wynika z prawomocnej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 czerwca 2000 r., nr [...].
W dniu 20 sierpnia 2007 r. B. i M. małżonkowie S. wnieśli zarzuty do prowadzonego postępowania egzekucyjnego, podnosząc, że w dniu 16 lipca 2007r. zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie odroczenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego, którego dotyczy decyzja powołana w tytule wykonawczym. W ocenie skarżących wobec niezakończenia postępowania ww. sprawie i niewydania decyzji tytuł wykonawczy z dnia 2 sierpnia 2007r. i obowiązki z niego wynikające są przedwczesne.
Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2005 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. oddalił zarzut zgłoszony przez B. i M. S. w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego dotyczącego rozbiórki obiektu budowlanego wybudowanego na terenie działki nr 224 w B. bez pozwolenia na budowę. Postanowienie wydano na podstawie art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126) oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126).
W uzasadnieniu organ wskazał, iż obowiązek rozbiórki obiektu budowlanego wskazany w tytule wykonawczym wynika z prawomocnej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 czerwca 2000r. nr [...] utrzymanej w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 sierpnia 2000r. nr [...] oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku z dnia 3 grudnia 2003r. sygn. akt [...] oddalającego skargę na decyzję organu II instancji.
Organ I instancji wskazał również, że na wniosek B. S. i M. S. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 22 lutego 2005r. wznowił postępowanie administracyjne zakończone ww. decyzją ostateczną nr [...] z dnia 16 sierpnia 2000r., a następnie decyzją z dnia 11 kwietnia 2005r. odmówił jej uchylenia. Zarówno odwołanie do Głównego Inspektora nadzoru Budowlanego a następnie skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zostały uwzględnione (decyzja z dnia 31 maja 2005r. nr [...] oraz wyrok z dnia 13 stycznia 2006r. w sprawie VII SA/Wa 1030/05).
Organ I instancji wymienił podstawy zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym wymienione w art. 33 ust. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i wskazał, że żalący nie powołali żadnej z okoliczności, która zgodnie z przytoczonym przez organ przepisem może stanowić podstawę zarzutu do tytułu wykonawczego, natomiast ewentualna zgoda na odroczenie terminu wykonania rozbiórki stanowi podstawę do zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Organ I instancji wskazał, że skoro postępowanie w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego zostało zakończone ostateczną decyzją z dnia 13 czerwca 2000r., która nie została wyeliminowana w następstwie wyżej wymienionych prowadzonych postępowań, to obowiązek w niej wymieniony podlega wykonaniu.
W zażaleniu na postanowienie organu I instancji B. i M. S. powtórzyli ww. argument podniesiony w zarzutach, a mianowicie iż w toku jest postępowanie w sprawie odroczenia rozbiórki obiektu budowlanego.
Postanowieniem z dnia 17 marca 2010 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa oraz art. 80 ust.2 pkt 2 i art. 83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 2006r. Dz. U. nr 156, poz. 1118) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ przytoczył treść art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wymieniającego podstawy zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji w administracji. Odnosząc się do zarzutu, iż tytuł wykonawczy został doręczony przedwcześnie organ II instancji wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 8 października 2007r. odmówił B. i M. S. odroczenia terminu wykonania przymusowej rozbiórki i nie wyraził zgody na czasowe wykorzystanie obiektu budowlanego zlokalizowanego na działce nr 224 w B. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją organu II instancji z dnia 9 lutego 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny prawomocnym wyrokiem z dnia 14 maja 2009r. oddalił skargę B. i M. S. na ww. decyzję w przedmiocie odroczenia wykonania rozbiórki.
Jednocześnie organ wskazał, że zarzut dot. odroczenia wykonania rozbiórki jest bezpodstawny, albowiem nie stanowi on podstawy zarzutu zgodnie z cyt. przez organ art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący zarzucili naruszenie prawa materialnego –art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez jego niezastosowanie i wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że zaskarżone postanowienie nie jest prawidłowe, ponieważ nie zostało jeszcze zakończone postępowanie związane z wnioskiem skarżących z dnia 24 września 2007r. o wznowienie postępowania administracyjnego. Wskazano, że w uzasadnieniach decyzji znajduje się nawiązanie do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem odmownej decyzji z dnia 11 kwietnia 2005r. przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jednakże poprzednie wznowienie postępowania oparte było na innych przesłankach, niż przesłanki zawarte we wniosku z dnia 24 września 2007r. Aktualny wniosek o wznowienie postępowania wynika z odnalezienia dokumentu istniejącego w dniu wydania decyzji, ale nie znanego organom nadzoru. Powołując się na powyższe skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia wskazując, że istnieją zarzuty skutkujące wstrzymaniem postępowania egzekucyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm.) podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być:
- 1. wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku,
- 2. odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej,
- 3. określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4,
- 4. błąd co do osoby zobowiązanego,
- 5. niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym,
- 6. niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego,
- 7. brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1,
- 8. zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego,
- 9. prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny,
- 10. niespełnienie wymogów określonych w art. 27.
Zarzuty skarżących nie mieszczą się w katalogu wskazanym w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wprawdzie przepis art. 33 pkt 2 ustawy przewiduje, że podstawą zarzutu może być odroczenie terminu wykonania obowiązku w całości lub w części, jednakże skarżący nie byli uprawnieni do skutecznego skorzystania z tego zarzutu albowiem wykonanie obowiązku orzeczonego ww. tytułem wykonawczym z dnia 2 sierpnia 2007r. nigdy nie zostało odroczone. Postępowanie prowadzone w tej sprawie powoływane z zarzutach oraz w zażaleniu od postanowienia organu I instancji zostało zakończone ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 grudnia 2007r. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą odroczenia wykonania przymusowej rozbiórki. Prawomocnym wyrokiem z dnia 14 maja 2009r. w sprawie II SA/Gd. 167/08 Wojewódzki Sad Administracyjny oddalił skargę B. S. i M. S. na powyższą decyzję z dnia 20 grudnia 2007r.
Podkreślić więc należy, że na obecnym etapie postępowania ostateczna decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu budowlanego winna być wykonana. Wobec braku zarzutów do tytułu egzekucyjnego mających oparcie w art. 33 ustawy Sąd z urzędu zważył, że przepis art. 27 w/w ustawy wskazuje co powinien zawierać tytuł wykonawczy. Zgodnie z § 1 pkt 1, 3 i pkt 6 oraz 7 i 9 tego przepisu tytuł wykonawczy zawiera oznaczenie wierzyciela, treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a także wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej, datę wystawienia tytułu podpis z podaniem imienia i nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci urzędowej wierzyciela, pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu prawie zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji.
W niniejszej sprawie tytuł wykonawczy spełnia wymagania wskazanego przepisu. Wskazuje bowiem, iż podstawą prawną prowadzenia egzekucji administracyjnej jest ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tytuł prawidłowo wskazuje również tzw. podstawę prawną egzekwowanego obowiązku. Tą podstawą jest bowiem decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 czerwca 2000 r., nr [...] nakładająca na skarżących obowiązek rozbiórki obiektu budowlanego wzniesionego samowolnie na działce nr 224 w B. Również pozostałe wymogi stawiane tytułowi przez art. 27 ust. 1 ustawy zostały spełnione.
Podnoszona przez skarżących w skardze skierowanej do Sądu okoliczność ponownego wniesienia skargi o wznowienie postępowania nie eliminuje z obrotu prawnego ostatecznej decyzji z dnia 13 czerwca 2000r. na mocy, której orzeczono rozbiórkę samowolnie wykonanego na działce nr 224 w B. obiektu budowlanego pełniącego funkcje letniskową i której wykonanie jest egzekwowane w postępowaniu egzekucyjnym. Nie jest to, jak to wyżej wskazano zarzut mieszczący się w katalogu wskazanym w art. 33 ustawy. Wprawdzie zgodnie z art. 56 §1 pkt 1 ustawy postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej, to w rozpatrywanej sprawie organ prowadzący postępowanie w sprawie wznowienia nie wydał postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji z dnia 13 czerwca 2000r. dot. nakazu rozbiórki.
Nadto za bezzasadne Sąd uznał twierdzenie zawarte w skardze, że w sprawie istnieją zarzuty skutkujące wstrzymaniem postępowania egzekucyjnego. Zarzut ten nie może odnieść skutku w rozpoznawanej sprawie. Podstawą zarzutu mogą być wyłącznie okoliczności wymienione w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym. W rozpoznawanej sprawie skarżący takiego zarzutu nie wnieśli.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę jako bezzasadną.