Uzasadnienie
M. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia 31 maja 2016 r., Nr [...], utrzymujące w mocy w zakresie wysokości nałożonej grzywny postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 marca 2016 r. nakładające na skarżącą grzywnę w wysokości 10 000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki samowolnie wykonanego obiektu budowlanego o funkcji letniskowej położonego na działce nr [...] w B. W skardze skarżąca sformułowała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wyjaśniając, że wyegzekwowanie od niej grzywny może doprowadzić do nieodwracalnych następstw po jej stronie i ruiny finansowej. Wskazała, że nie ma środków finansowych pozwalających na ewentualną zapłatę grzywny. Jest osobą bardzo schorowaną, emerytką, która samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Legitymuje się wydanym w dniu 6 listopada 2015 r. orzeczeniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności o znacznym stopniu niepełnosprawności na stałe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Przedmiotem nałożonego w tym postanowieniu obowiązku jest uiszczenie najwyższego możliwego wymiaru grzywny w wysokości 10 000 zł stosowanej jako środek w egzekucji obowiązków niepieniężnych. Jej nieuiszczenie w terminie spowoduje ściągnięcie jej w trybie egzekucji należności pieniężnych określonym w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj.: Dz.U. z 2016, poz. 599).
Skarżąca przedstawiając swoją sytuację majątkową, rodzinną i zdrowotną wykazała, że wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje znaczną szkodę w jej majątku i trudne w tym zakresie do odwrócenia skutki, które raz zaistniałe spowodują istotną i trwałą zmianę jej sytuacji finansowej, a powrót do stanu poprzedniego, jeżeli w ogóle będzie możliwy, to tylko kosztem długotrwałego i dużego nakładu sił i środków.
Z okoliczności wskazanych przez skarżącą wynika, że jest ona emerytką, osobą starszą, schorowaną i niepełnosprawną w stopniu znacznym. Samotnie gospodaruje utrzymując się ze świadczeń emerytalnych. W ocenie Sądu okoliczności te skonfrontowane z wysokością nałożonej grzywny w pełni uprawdopodobniają wystąpienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia.