Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 kwietnia 2010 r. M. M., R. M. oraz S. K. reprezentowani przez pełnomocnika wnieśli skargę na decyzję Wojewody z dnia 15 marca 2010 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę.
W skardze zwarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który jednak nie zawierał żadnego uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a.
Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z art. 61 § 5 P.p.s.a. postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym.
Rozpatrując wniosek M. M., R. M. oraz S. K. i stosując kryteria przewidziane w art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do jego uwzględnienia. Wymieniony przepis zawiera wyczerpujący katalog przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Możliwość udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej jest uzależniona od niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków ich wykonania. "Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" są przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, które winny być oceniane indywidualnie w każdej sprawie i dotyczyć muszą podmiotu skarżącego.
Wskazać należy, że skarżący, a to na nich ciążył ten obowiązek, nie uprawdopodobnili poniesienia jakiejkolwiek szkody ani też trudnych do odwrócenia skutków, w związku z zaskarżoną decyzją ani innymi decyzjami pozostającymi w granicach sprawy.
Podkreślić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania w ogóle nie został przez skarżących uzasadniony i to pomimo korzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Samo zaś złożenie takiego wniosku nie nakłada na Sąd obowiązku analizowania z urzędu i oceny co do spełnienia kryteriów, o których mowa w przytoczonym wyżej przepisie.
Z uwagi zatem na nieuprawdopodobnienie przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji, Sąd uznał przedmiotowy wniosek za niezasadny.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.