Uzasadnienie
Decyzją, dnia 27 września 2001 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, na podstawie art. 127 § 3 i art. 105 § 1 k.p.a. oraz art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997r., Nr 142, poz. 950 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję własną z dnia 9 sierpnia 2001 r. o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania B. W. uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że B. W. złożyła wniosek o przyznanie uprawnień kombatanckich po ustawowym terminie wynikającym z art. 22 ust, 3 ustawy o kombatantach, który upłynął z dniem 31 grudnia 1998r.
W skardze do Sądu B. W. wywodziła, iż czuję się tą decyzją skrzywdzona.
W odpowiedzi na skargę wniosno o jej oddalenie z powołaniem się na argumentację faktyczną i prawną zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W dniu 29 lipca 2003r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł ponowną odpowiedź na skargę, w której wskazał, iż decyzją z dnia 2 lipca 2003r. uchylił zaskarżoną do Sądu decyzję i rozpatrzył merytorycznie wniosek skarżącej, na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 a k.p.a. Decyzją tą odmówiono przyznania B. W. uprawnień kombatanckich stosownie do przepisów art. 22 ust. 1w związku z art. 3 pkt 2. art. 4 ust. 1 pkt 1 lit a ustawy z dnia 24 stycznia 199 lr. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997r., Nr 142, poz. 950 ze zm.).
Pismem z dnia 7 sierpnia 2003r. Sąd wezwał skarżącą do złożenia oświadczenia, czy w związku z merytorycznym rozpatrzeniem jej wniosku przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych podtrzymuje swoją skargę z dnia 23 października 200 lr.
Skarżąca skargę podtrzymała.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 ustawy).
Wydanie merytorycznej decyzji przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w zakresie będącym przedmiotem skargi doprowadziło do sytuacji, w której przestał istnieć przedmiot zaskarżenia (tj. deczyji Kierownika o umorzeniu postępowania w sprawie merytorycznego rozpatrzenia wniosku o przyznanie uprawnień kombatanckich). W tej sytuacji sprawa podlegała umorzeniu na wskazanej wyżej podstawie prawnej.
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § ł pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie wskazać należy skarżącej, iż w wypadku, gdy była ona niezadowolona z merytorycznego rozstrzygnięcia organu administracji, przysługiwało jej prawo wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, co wskazano w zawartym w przedmiotowej decyzji pouczeniu.