Uzasadnienie
Decyzją z dnia 4 maja 2001r. Nr [[...]] Prezydent Miasta udzielił A. pozwolenia na użytkowanie budynku magazynowego i hali magazynowej materiałów budowlanych przy ul. S. w B. z warunkiem wykonania ściany o odporności ogniowej 60 min w hali magazynowej zgodnie z dokumentacją budowlaną stanowiącą integralną cześć niniejszej decyzji w terminie do 1 lipca 2001 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że inwestor wywiązał się z nałożonego decyzją z dnia 14 marca 2000 r. obowiązku przedłożenia dokumentów dotyczących wykonanej zabudowy, złożył on bowiem dokumentację powykonawczą budynków oraz przedstawił wymagane protokoły i potwierdzenia zgłoszenia przystąpienia do użytkowania. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 104 k.p.a. oraz art. 59 ust. 1 i 3, 80 ust. 1 pkt 1 i 80 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.)
K. Z., K. Z., J. T., Z. T., A. B., J. B., E. S. i G. S. wnieśli odwołanie od powyższej decyzji. powołując się na zaskarżenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczącej tej inwestycji decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych.
Decyzją z dnia 21 czerwca 2001 r. Nr [[...]] Wojewoda na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przedmiotowa zabudowa może być użytkowana, nie stwarza bowiem zagrożenia dla ludzi i mienia i uzyskała pozytywne opinie w zakresie zabezpieczeń przeciwpożarowych, bezpieczeństwa i higieny pracy. sanitarno-higienicznych oraz wymagań ochrony środowiska. Organ II instancji wskazał że kwestie związane z doprowadzeniem do stanu zgodnego z prawem samowolnie dokonanej zmiany sposobu użytkowania zabudowy magazynowo-biurowo-handlowej zostały rozstrzygnięte ostateczną decyzją Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta z dnia 11 września 2000 r. i nie podlegają rozpoznaniu w niniejszym postępowaniu, a zaskarżenie tej decyzji do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie wstrzymuje jej wykonania ani nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie.
K. Z., K. Z., J. T., Z. T., A. B., J. B., E. S. i G. S. wnieśli skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się jej uchylenia. W uzasadnieniu skargi wskazano, że inwestycja wykonana na nieruchomości przy ul. S. pogarsza warunki zamieszkiwania na sąsiednich nieruchomościach.
W piśmie z dnia 8 października 2004 r. skarżący cofnęli skargę. (vide: pismo z dnia 8 października 2004 r. k. 138)
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne w świetle art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270). Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem, by cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa bądź spowodowało utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej nieważnością.
Powyższe okoliczności uzasadniają umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.