Uzasadnienie
Skarżąca B. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 14 stycznia 2009 r. (sygn. akt II SA/Gd 686/08). Jako podstawę prawną wznowienia skarżąca wskazała na przepisy art. 271 pkt 1 i 272 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z treści skargi wynika, że podstawę wznowieniową z art. 272 § 1 tej ustawy stanowić ma wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 grudnia 2008 r. w sprawie P 57/07. Z kolei uzasadniając podstawę z art. 271 pkt 1 skarżąca zarzuciła, że sędzia, która wyrokowała w sprawie II SA/Gd 686/08 powinna być wyłączona z mocy ustawy z uwagi na to, że pozostaje w związku rodzinnym z aplikantką zatrudnioną w kancelarii prawnej prowadzącej sprawy skarżącej. Według twierdzeń skarżącej aplikantka ta jest córką sędziego. B. J. wskazała także, że nie mogła na tej podstawie wcześniej wnosić o wyłączenie sędziego, gdyż nie znała jego związków rodzinnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sad bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
W rozpatrywanej sprawie żądanie wznowienia postępowania na podstawie art. 272 § 1 p.p.s.a jest spóźnione, albowiem powołany przez skarżącą wyrok Trybunału Konstytucyjnego mający uzasadniać skargę o wznowienie opublikowany został w Dzienniku Ustaw z dnia 29 grudnia 2008 r. (Dz. U. Nr 229 poz. 1539), co oznacza, że w tym dniu wszedł w życie. Art. 272 § 2 p.p.s.a stanowi, że w takim przypadku gdy podstawą wznowienia jest orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego skarga powinna być wniesiona w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia. Zatem wniosek skarżącej o wznowienie postępowania w oparciu o przywołany wyrok Trybunału Konstytucyjnego jest spóźniony i z tych względów Sąd nie badał zasadności tej podstawy i wpływu orzeczenia Trybunału na rozstrzygnięcie w sprawie II SA/Gd 686/08.
Jeżeli chodzi o zarzut skarżącej w odniesieniu do jednego z sędziów składu orzekającego to należy wskazać, że skarżąca jest w błędzie. Zbieżność nazwisk sędziego orzekającego w sprawie i aplikantki z kancelarii prawnej nie świadczy o powiązaniach rodzinnych. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że sędzia wobec której skarżąca podnosi swoje zarzuty nie pozostaje w żadnych związkach rodzinnych, ani żadnych innych z osobą aplikantki. W sprawie nie ma znaczenia ani jaka kancelaria prawna prowadziła sprawy skarżącej, ani czy osoba o nazwisku E. J. jest tam zatrudniona i w jakim charakterze, ani jakie sprawy skarżącej podlegały prowadzeniu przez kancelarię. Nie ma też znaczenia z jakich źródeł skarżąca czerpie swoje informacje na temat związków rodzinnych sędziów orzekających w jej sprawach, nie mniej jednak informacje te nie są prawdziwe.
Wobec powyższego Sąd uznał, że skarga o wznowienie z powołaniem na art. 271 pkt 1 nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia – jak wymaga tego cytowany na wstępie art. 280 § 1 p.p.s.a. Zdaniem sądu wskazanie w treści wniosku o wznowienie postępowania przepisu ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który wymienia przywołaną podstawę wznowienia nie jest równoznaczne z tym, iż skarga "opiera się na ustawowej podstawie wznowienia". Sąd na posiedzeniu niejawnym jest zobligowany i uprawniony do zbadania wskazanej podstawy w aspekcie okoliczności podnoszonych we wniosku. W przypadku bowiem stwierdzenia, iż wskazana podstawa w rzeczywistości nie występuje należy uznać, iż skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia.
Na zakończenie należy wskazać, że dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy w istocie nie miały znaczenia informacje, których Sąd zażądał od skarżącej zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2010 r. (wskazanie kiedy i w jakich okolicznościach powzięła wiadomość o przyczynie wyłączenia sędziego) skoro obiektywnie przyczyna ta nie miała miejsca.