Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Wojewoda zmienił decyzje Starosty i ustalił odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość położoną w W., gm. S. na rzecz J. J. G. w wysokości 4 112 zł, w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.
Na powyższą decyzję J. J. G., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 26 czerwca 2018 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze zwróconej Sądowi przez placówkę pocztową przesyłki poleconej adresowanej do pełnomocnika skarżącego, wynikało, że pomimo jej dwukrotnego awizowania i zawiadomienia o tym fakcie adresata nie została ona podjęta w czternastodniowym terminie. W tych okolicznościach uznano, że wezwanie dotyczące usunięcia braków formalnych zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej w skrócie "P.p.s.a.") w dniu 16 lipca 2018 r. Tym samym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 23 lipca 201.
Do chwili obecnej braki formalne skargi nie został usunięte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego.
Wspomniane wyżej wymagania zostały określone w art. 46 P.p.s.a., którego § 3 stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Należy przy tym wskazać na regulację art. 37 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którą pełnomocnik zobowiązany jest do dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelnego odpisu już przy pierwszej czynności procesowej.
Stosownie natomiast do treści art. 215 § 1 P.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 P.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535).
Jak wynika zaś z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, albo z innym skutkiem, przewidzianym przez ustawę dla kwalifikowanych pism procesowych. Skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione. Taka sytuacja wystąpiła w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin wyznaczony wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 23 lipca 2018 r.
Zatem, skoro braki formalne skargi wskazane przez Sąd w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia nie zostały usunięte w terminie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia.