Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 5 października 2007 r., sygn. akt II SA/Gd 384/07

Metryka

Sąd
Dnia 5 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Skład
Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 5 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi R. B. oraz K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę z dnia 5 maja 2007roku.

Uzasadnienie

W dniu 7 maja 2007 roku, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wpłynęła skarga na opisane wyżej postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (nadana w urzędzie pocztowym w dniu 5 maja 2007 roku). Skarga ta została w dniu 8 maja 2007 roku przekazana według właściwości do organu odwoławczego, jako mylnie nadesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zamiast do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarga nie zawierała wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ ma obowiązek przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 – 3 cyt. ustawy, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd do właściwego organu (tak Tadeusz Woś w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Tadeusz Woś, Hanna Knysiak – Molczyk, Marta Romańska, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, str. 248; zob. także postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 października 2004 roku, sygn. akt IV SA/GI 647/04, ONSAiWSA z 2005 roku, nr 6, poz.116).

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż powyższa skarga została wniesiona w dniu 8 maja 2007 roku, tj. w dniu przekazania skargi Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego.

Ze zwrotnego poświadczenia odbioru zaskarżonego postanowienia, znajdującego się w aktach administracyjnych organu drugiej instancji, wynika, iż postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku, nr [...], wydane w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu, zawierające pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi, zostało doręczone skarżącym w dniu 30 marca 2007 roku. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 30 kwietnia 2007 roku. Skarga przekazana została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku do właściwego organu administracji publicznej, tj. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w dniu 8 maja 2007 roku, a więc po upływie tego terminu. Termin do wniesienia skargi nie został zatem przez skarżące zachowany.

Z tych też przyczyn Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – skargę jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia odrzucił.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 19 grudnia 2007 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.