Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 27 grudnia 2017 r. (data stempla pocztowego), uczestniczka postępowania Z.G. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (opłat sądowych i wydatków), następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z oświadczenia wnioskodawczyni o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), które referendarz sądowy uznał za wystarczające do oceny sytuacji finansowej wnioskodawczyni, wynika, iż wnioskodawczyni jest współwłaścicielką w części ½ nieruchomości rolnej o powierzchni 0,92 ha, która od 20 lat nie jest uprawiana oraz właścicielką działki o powierzchni 600 m2, na której rozpoczęto budowę domu letniskowego. Innego majątku, w tym oszczędności nie posiada. Wnioskodawczyni od ponad 30 lat leczy się psychiatrycznie, jest osobą niepełnosprawną, utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 916,02 zł netto miesięcznie, którą w całości przeznacza pokrycie części swoich podstawowych kosztów, tj. wyżywienia oraz leczenia, w tym zakup koniecznych leków. Z uwagi na niewielkie dochody, z których nie jest w stanie zaspokoić w całości nawet podstawowych potrzeb życiowych, korzysta z pomocy rodziny.
W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że wnioskodawczyni nie ma realnych możliwości poniesienia opłaty sądowej w postaci wpisu sądowego od wniesionej skargi kasacyjnej i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.