Uzasadnienie
3 II SA/Gd 3916/01
Zaskarżoną uchwałą Rada Miasta [...] nadała ulicy biegnącej równolegle do [...] i terenów PKP, położonej między ulicami [...] i [...], nazwę [...] oraz zobowiązała Zarząd Miasta do wprowadzenia nowej ulicy do operatu nazewnictwa ulic i placów oraz zmiany numeracji nieruchomości, jak również wprowadzenia zmian do operatu ewidencji gruntów i budynków, a także zawiadomienia użytkowników mieszkali położonych przy ulicy określonej w § 1 tej ustawy o konieczności dokonania zmian adresów i powiadomienia o zmianie adresów instytucji obsługujących budynki.
Jako podstawę prawną zaskarżonej uchwały powołano art. 18 ust. 2 pkt 13 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. Nr 13, poz. 74 z 1996 r. z późn. zm.) oraz Zarządzenie Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 28 czerwca 1968 r. o ustaleniu wytycznych w sprawie nadawania nazw ulicom i placom oraz numeracji nieruchomości (M.P. Nr 30, poz. 197).
Uchwałę tę zaskarżyli M. H. i P. K. wnosząc o stwierdzenie jej nieważności w części dotyczącej zobowiązania Zarządu Miasta [...] do wprowadzenia zmian nazewnictwa i numeracji nieruchomości położonych dotychczas przy [...] w S. odpowiednio na ul. [...] w S. Skarżący nadto domagali się zasądzenia na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania.
Skarżący zarzucili, iż zaskarżona uchwała narusza ich interes prawny polegający na tym, iż obaj są osobami prowadzącymi renomowaną działalność gospodarczą przy [...] w S., a zbędna zmiana przynależności nieruchomości do ulicy o innej nazwie spowoduje sumę wymiernych i oczywistych perturbacji oraz szkód z tym związanych.
Skarżący zarzucili, iż nabyli nieruchomość z przeświadczeniem, że kupują nieruchomość przy [...] co powodowało ich wyższą cenę. Działki należące do skarżących nie przylegają bezpośrednio i wyłącznie do ul. [...], a zatem przydzielenie ich do tej ulicy nie jest działaniem uzasadnionym zwłaszcza, iż skarżący mają dostęp do swoich nieruchomości od strony [...].
W odpowiedzi na skargę Gmina Miasta [...] wniosła o jej oddalenie wskazując na to, iż ul. [...] została urządzona równolegle do [...] między ul. [...] i [...] i była przewidziana w planie zagospodarowania przestrzennego.
Działki gruntu o nr [...],[...],[...],[...] i [...] są nieruchomościami przylegającymi tylko do ul. [...], a dojazd do działek skarżących od strony [...] jest dojazdem prowizorycznym, który zostanie zlikwidowany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga jest nieuzasadniona.
Zgodnie z treścią art. 18 ust. 2 pkt 13 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (publ. jak wyżej) do wyłącznej właściwości rady gminy należy podejmowanie uchwal w sprawie herbu gminy, nazw ulic i placów publicznych oraz wznoszeniu pomników.
Skarga, którą wnieśli skarżący oparta jest na treści art. 101 ust. 1 ustawy.
Przepis ten stanowi, iż każdy czyj interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwalę do sądu administracyjnego.
Jak się wydaje, skarżący podobnie jak Rada Miasta [...] nie kwestionują iż przedmiotowa uchwala jest uchwałą podjętą w sprawie z zakresu administracji publicznej.
Jest także w sprawie bezspornym, iż skarżący wezwali radę do usunięcia naruszenia, jak skarżący próbują wykazać, naruszenie ich interesu prawnego.
Problemem w sprawie jest kwestia interesu prawnego.
Interes prawny musi być zagwarantowany konkretnym przepisem prawa materialnego.
Za naruszenie interesu prawnego nie można uznać obawę o zmniejszenie wartości nieruchomości lub poniesienia kosztów związanych ze zmianą numeracji budynków czy zmianą nazwy ulicy.
Okoliczności te to co najwyżej interes faktyczny.
Zgodzić należy się z treścią odpowiedzi na skargę, iż organem wykonawczym w gminie jest Zarząd gminy (w tym przypadku Zarząd Miasta).
Skarżący nie kwestionują samego nadania nazwy ulicy, kwestionują natomiast powierzenie wykonania uchwały Zarządu Miasta.
Umocowaniem podstaw do podjęcia takiej treści uchwały jest art. 30 ust. "1 cytowanej wyżej ustawy o samorządzie gminnym.
Odnosząc się do kwestii merytorycznych związanych z położeniem nieruchomości stanowiących własność skarżących stwierdzić należy, iż obaj skarżący są właścicielami działek [...] i [...]. Obie Te nieruchomości przylegają do ul. [...] i wbrew twierdzeniu skarżących nie przylegają do [...], od której to Alei dzielą działki skarżących, działka [...].[...],[...] oraz [...]. Wprawdzie działka nr [...] i [...] graniczy z działką [...]. ale ta właśnie działka jest fragmentem ul. [...], która ma jedynie tymczasowe połączenie z [...].
Jak to wyżej wspomniano ulica [...] obejmuje jedynie w części działkę [...] co oznacza, iż działka [...] podporządkowana jest [...] i nosi numer adresowy [...].
Ponieważ skarżący nie wykazali, aby w jakikolwiek sposób zaskarżona uchwala naruszała ich interes prawny, a co najwyżej narusza ich interes faktyczny narażając ich na koszty związane ze zmianą adresu, brak jest podstaw do uwzględnienia skargi.
Ze względu na to, że nieruchomości skarżących pozostawały nadal, co oczywiste, w tej samej jednostce urbanistycznej, wątpliwym jest także obniżenie ich wartości materialnej, co zresztą też ma związek z interesem faktycznym.
Z tych względów na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.