Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF M. W. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Wnioskodawczyni w formularzu wskazała, że posiada mieszkanie o powierzchni 31,7 m 2 i gospodarstwo rolne o powierzchni 7,51 ha oraz że nie osiąga żadnych dochodów.
W uzupełnieniu wniosku oraz w odpowiedzi na wezwanie wystosowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270- tekst jedn. ze zm., zwanej dalej p.p.s.a), wnioskodawczyni oświadczyła, że prowadzone przez nią ekologiczne gospodarstwo rolne nie przynosi zysków, gdyż od 2009 r. jest zalewane. Oświadczyła ponadto, że nie posiada samochodu, ani środków na rachunkach bankowych, gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, zalega z opłatami, straty spowodowane nieudanymi uprawami rolnymi pokrywa pożyczkami od osób prywatnych, co skutkuje powstaniem zadłużenia, na spłatę którego przeznaczyła przychody z dopłat dla rolników.
Skarżąca ponadto przedstawiła szereg dokumentów źródłowych, w tym zaświadczenie z Banku z 27 lutego 2014 r. wskazujące na brak operacji na rachunku osobistym od dnia 1 listopada 2013 r., zaświadczenie z KRUS z 7 marca 2014 r., wskazujące na fakt zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, kserokopie rachunków za media oraz oświadczenie, z którego wynika, że wnioskodawczyni nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej i w konsekwencji nie osiąga z tego tytułu żadnych dochodów. W 2014 r. nie uzyskała żadnych płatności z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z tytułu płatności bezpośrednich za rok 2013. Środki finansowe na bieżące utrzymanie wnioskodawczyni czerpie z pożyczek od osób prywatnych, które będzie musiała spłacić.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi., Sąd (referendarz) może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym wnioskodawczyni i porównując je z obciążeniami związanymi z poniesieniem kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika, referendarz uznał, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącej prawa pomocy.
Z przedstawionych dokumentów oraz oświadczeń wynika, że wnioskodawczyni, nie uzyskuje obecnie żadnych dochodów, jest zadłużona na kwotę kilkudziesięciu tysięcy złotych i utrzymuje się z pożyczonych środków finansowych uzyskanych od innych osób. Wnioskodawczyni nie posiada oszczędności, papierów wartościowych ani ruchomości o znacznej wartości, jej majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 31,7 m2 i nieruchomość rolna o obszarze 7,51 ha. Jak wskazała skarżąca, majątek ten nie przynosi żadnych dochodów z przyczyn od skarżącej niezależnych, gdyż zmiana stosunków wodnych spowodowana inwestycjami budowlanymi w sąsiedztwie, w związku z którymi doszło do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, wywołała skutek w postaci braku możliwości prowadzenia na nieruchomości upraw.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, oraz fakt, że skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kilka skarg (sygn. II SA/Gd 665/13, II SA/Gd 664/13, II SA/Gd 5/14), z którymi związana jest konieczność uiszczenia kosztów sądowych, należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów oraz kierując się zapewnieniem skarżącej prawa do sądu należało uznać, że zarówno udział radcy prawnego w sprawie jak i zwolnienie od kosztów sądowych są uzasadnione.
Mając na względzie powyższe, referendarz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.