Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 1 lutego 2011r. złożonym na urzędowym formularzu P. H. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Wskazał, iż jest osobą chorą, nie posiada aktualnie żadnych dochodów, nie otrzymuje renty chorobowej. Przedstawił zaświadczenie o zawieszeniu działalności gospodarczej od dnia 4 stycznia 2009r. Z zaświadczenia z US wynika iż dochód wnioskodawcy w 2009r. wyniósł 1.951,05 zł. Wnioskodawca oświadczył, iż w utrzymaniu pomaga mu rodzina.
Z przedstawionych na żądanie referendarza dokumentów wynika, iż skarżący posiada samochód osobowy marki Audi 100, rok. prod. 1991r. Skarżący pozostaje bez pracy, oczekuje na rozstrzygniecie sądu w przedmiocie odebranej renty chorobowej. Zła kondycja finansowa skarżącego spowodowana jest chorobą wnioskodawcy i niemożnością podjęcia jakiejkolwiek pracy.
Skarżący oświadczył, iż nie posiada rachunków bankowych, nie wskazał wysokości pomocy finansowej udzielanej mu przez rodzinę.
Rozpatrując przedmiotowy wniosek referendarz sadowy zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż jest to drugi wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości złożony przez skarżącego w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 17 września 2010r. skarżącemu zostało przyznane zwolnienie od kosztów sądowych. Obecnie wniosek o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych nie będzie rozpoznawany, gdyż takie zwolnienie zostało już skarżącemu przyznane.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powyższa regulacja jednoznacznie wskazuje, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę wykazane. Mając zaś ponadto na uwadze fakt, że wnioskodawca po raz kolejny zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, a jego wcześniejszy wniosek został prawomocnie rozstrzygnięty w/w postanowieniem referendarza z 17 września 2010 r. - należało dokonać porównania jego sytuacji majątkowej i możliwości zarobkowych istniejących w dacie złożenia uprzedniego wniosku z sytuacją przedstawioną w niniejszym wniosku.
Zgodnie bowiem z treścią art. 165 cytowanej wyżej ustawy postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Analiza ta winna być zatem dokonana pod kątem przytoczenia przez wnioskodawcę nowych okoliczności faktycznych, nieznanych w chwili rozpoznawania pierwszego wniosku, które uzasadniałyby odmienną ocenę jego sytuacji i w konsekwencji - przyznanie prawa pomocy.
Weryfikacja danych ujawnionych przez wnioskodawcę w uzasadnieniu jego obecnie złożonego wniosku wskazuje, że nie uległy żadnej zmianie okoliczności faktyczne, które były podstawą wydania wcześniejszego postanowienia. Zarówno wówczas, jak i obecnie skarżący wskazywał, że nie osiąga żadnych dochodów i prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Podnosił też fakt pozostawania na utrzymaniu rodziny i okoliczność złego stanu zdrowia oraz braku uprawnień do renty chorobowej. W tej sytuacji, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, bowiem nie zaoferował on nowych okoliczności, które mogłyby skutkować odmienną oceną jego sytuacji materialnej i rodzinnej w kontekście istnienia przesłanek przyznania prawa pomocy. Na marginesie też przypomnieć należy, że skarżący obowiązany jest do ujawnienia wszelkich okoliczności związanych z jego sytuacją majątkową, a więc w szczególności – powinien ujawnić swoje dochody – pomoc rodziny, majątek- mieszkanie i nieruchomość zabudowana domkiem letniskowym, gdyż mają one wpływ na ocenę przesłanek przyznania prawa pomocy.
Wobec powyższego, Sąd na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 165 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.