Uzasadnienie
J. K., we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu 26 maja 2011 r. (data wpływu do sądu), zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że prowadzi on czteroosobowe gospodarstwo domowe, mając na utrzymaniu córkę i niepełnosprawnego syna. Źródłem dochodów rodziny jest renta wnioskodawcy w kwocie 770,29 zł miesięcznie oraz renta socjalna syna wnioskodawcy w wysokości 611,67 zł miesięcznie. Żona wnioskodawcy nie pracuje, zajmując się niepełnosprawnym synem, córka zaś jest uczennicą (nie osiąga dochodów). Jak oświadczył wnioskodawca, posiada on dom o powierzchni 110 m2 oraz udział w nieruchomości (7/200) położonej w G., z której nie pobiera żadnych pożytków. Poza tym, żadnego majątku, przedmiotów wartościowych, ani oszczędności nie ma. Podkreślił, że z pomocą środków PEFRON nabył samochód przystosowany do przewozu osób niepełnosprawnych – [...] 2005 rok produkcji.
Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Oznacza to zatem, że skarżący z mocy samej ustawy zwolniony jest od konieczności ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, gdyż jego sprawa w przedmiocie usług opiekuńczych należy do kategorii spraw z zakresu pomocy społecznej.
W tej sytuacji referendarz rozważył wniosek o przyznanie prawa pomocy wnioskodawcy jedynie w zakresie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata, tj. w zakresie częściowym, gdyż z kosztów sądowych jest on zwolniony z mocy ustawy.
Stosownie zatem do treści art. 245 § 3 cytowanej wyżej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy). Zgodnie z art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z tymże pełnomocnikiem.
Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od ogólnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 cytowanej ustawy, zgodnie z którą strona obowiązana jest pokrywać koszty wywołane swoim uczestnictwem w sprawie. Rzeczą wnioskodawcy jest zatem wykazanie, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych wyżej przepisach.
Biorąc pod uwagę zawarte we wniosku dane, odzwierciedlające aktualną sytuację majątkową skarżącego: fakt bardzo niskich dochodów na utrzymanie czterech osób w rodzinie, w tym niepełnosprawnego syna i brak oszczędności, należało uznać, że nie jest on w stanie ponieść kosztów postępowania związanych z ustanowieniem pełnomocnika profesjonalnego z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Tym samym, spełnia on ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.
Z tych względów, na podstawie wskazanych przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.