Uzasadnienie
W złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący I. i K. małżonkowie P. zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wskazali, że utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości 2520,27 zł. Oboje są osobami starszymi (76 i 88 lat), schorowanymi, wymagają opieki osób trzecich. Zamieszkują parter domu, o pow. 130 m2, na piętrze mieszka syn z żoną i oboje oni opiekują się wnioskodawcami. Synowa jest osobą bezrobotną, a syn pobiera specjalny zasiłek opiekuńczy w związku ze sprawowaniem opieki nad ojcem, K. P. Na powyższe okoliczności została przedstawiona stosowna dokumentacja.
Rozpoznając wniosek referendarz zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym stanowi pomoc państwa przeznaczoną wyłącznie dla tych osób, które nie mają wystarczających środków finansowych na poniesienie kosztów postępowania.
W świetle art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje bowiem, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ww. aktu normatywnego, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Podkreślić należy, że na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę wykazane.
Na podstawie złożonego przez wnioskodawców pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 w zw. z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach uznano, że wniosek ten zasługuje w całości na uwzględnienie. Wnioskodawcy wykazali dostatecznie na dzień wydania niniejszego postanowienia, że poniesienie przez nich jakichkolwiek kosztów sądowych nie jest możliwe. Oznacza to także, że zasadne jest ustanowienie dla skarżących adwokata i zwolnienie z kosztów sądowych w całości.
W konsekwencji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.