Uzasadnienie
B. L., we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF z 29 maja 2013 r., zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Tymczasem, w postanowieniu z 22 sierpnia 2012 r. referendarz sądowy WSA, w niniejszej sprawie o sygn. akt II SA/Gd 423/12, przyznał wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie z kosztów sądowych.
W ocenie referendarza zatem obecnie zainicjowane postępowanie dotyczące udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy jest bezprzedmiotowe, gdyż złożony wniosek jest w istocie kolejnym żądaniem tego samego wnioskodawcy w tym samym przedmiocie i w tym samym zakresie.
Jak wskazano zaś powyżej, ww. postanowieniem z 22 sierpnia 2012 r. referendarz sądowy przyznał wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Oznacza to, że jego obecne żądanie w przedmiocie zwolnienia go z kosztów sądowych w tej samej sprawie jest bezprzedmiotowe, skoro wnioskodawca już z tego dobrodziejstwa korzysta.
Z tych względów, postępowanie w przedmiocie udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy należało umorzyć z uwagi na jego bezprzedmiotowość, o czym orzeczono na podstawie art. 258 § 1 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).