Uzasadnienie
W dniu 5 kwietnia 2005r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwestionując niezgodne z przepisami prawa budowlanego działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu wskazano, że pismem z dnia 6 stycznia 2005r. skarżący zwrócił się z wnioskiem o udzielenia wyjaśnienia w sprawie dotyczącej budowy ulicy D. w S., w którym zawarł równocześnie informację, że wykonane zjazdy są nieprawidłowe "zagrażają bezpieczeństwu ruchu na ulicy", a następnie domagał się sprawdzenia, czy rysunek zjazdu z ulicy jest zgodny z warunkami technicznymi. Udzielono skarżącemu odpowiedzi na piśmie wyjaśniając, że w kompetencjach Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie leży opiniowanie szczegółowych rozwiązań projektowych a ocena zgodności rozwiązań architektoniczne - budowlanych z przepisami techniczno - budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej dokumentacji projektowej jest dokonywana w trakcie procedury wydawania pozwolenia na budowę i należy do organów administracji architektoniczno-budowlanej (w tym przypadku Starosty, a jako organ wyższego stopnia - Wojewody).
Oceny takiej dokonano udzielając w sprawie pozwolenia na budowę. Skoro skarżący kwestionuje decyzję o pozwoleniu na budowę i żąda jej zmiany, to może to uczynić wyłącznie organ który wydał ww. decyzję, czyli Starosta.
Wykonując zarządzenie Przewodniczącego z dnia 13 maja 2005r. zobowiązujące S. C. do wskazania, czy skarży decyzję, postanowienie, podając numer oraz datę wydania, czy bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, skarżący złożył w dniu 27 maja 2005r. pismo, w którym oświadczył, że skarży decyzję o pozwoleniu na budowę wydaną przez Starostę w dniu 7 stycznia 2004r. o Nr [...] (vide: pismo w aktach sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie.
Zatem wniesienie skargi na decyzję organu architektoniczno – budowlanego I instancji jest niedopuszczalne, z uwagi na nie wyczerpanie środka zaskarżenia, jakim było w niniejszej sprawie odwołanie do Wojewody.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w pkt. 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi postanowieniem może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Uznając zatem skargę za niedopuszczalną, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.