Uzasadnienie
K. T. wniosła skargę na wyżej wymienione rozstrzygnięcie, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Zarządzeniami z dnia 18 maja 2011r., wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie 4 odpisów skargi pod rygorem odrzucenia skargi w trybie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Nadto wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500zł pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka wysłana została na adres skarżącej wskazany w skardze i pomimo dwukrotnego awizowania – nie została podjęta w terminie. W tej sytuacji, przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 7 czerwca 2011r., w trybie art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym też dniu zaczął biec 7 dniowy termin do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych skargi. Wobec nie wykonania w terminie zobowiązań sądu postanowieniem z dnia 7 lipca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę. Orzeczenie w tym przedmiocie zostało doręczone na wskazany w skardze adres i odebrane przez skarżącą K. T. w dniu 14 lipca 11r.
W piśmie z dnia 25 lipca 2011r., skierowanym do Sądu, K. T. wniosła o złożenie w Urzędzie Pocztowym reklamacji dotyczącej niedoręczenia adresatowi przesyłki zawierającej ww. wezwania, w celu stwierdzenia przyczyn niedoręczenia pisma, umożliwienia wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przywrócenia terminu oraz nadania biegu sprawie
W wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 25 sierpnia 2011r., w piśmie z dnia 5 września 2011r. skarżąca oświadczyła, że jej pismo z dnia 25 lipca 2011r. jest wnioskiem o przywrócenie terminu, nadto skarżąca powołała się na swoje pismo skierowane do Urzędu Pocztowego w sprawie nie doręczenia jej pisma zawierającego ww. zarządzenia oraz odpowiedź Urzędu, jak również wskazała, że nie dostała żadnego awiza, a więc nie zachodzi wina i zaniedbanie w wykonaniu zarządzeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywróceniu terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 cytowanej ustawy).
Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z cytowanych przepisów to: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek. W niniejszej sprawie oceny wymaga wystąpienie trzeciej z wymienionych przesłanek, której spełnienie warunkuje dopiero możliwość merytorycznej oceny zasadności wniosku o przywrócenie terminu.
Jak wynika z wniosku skarżącej K. T. z dnia 25 lipca 2011r. oraz pisma z dnia 5 września 2011r (oraz z treści załączonego do niego pisma skierowanego do Urzędu Pocztowego), kwestionuje ona prawidłowość doręczeń dokonywanych przez Pocztę Polską. Zdaniem skarżącej, pismo skierowane do skarżącej z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odesłano do nadawcy w dniu 8 czerwca 2011r., bez doręczenia adresatowi. W odpowiedzi na powyższą reklamację Urząd Pocztowy podał, że przesyłka, której dotyczy pismo była dwukrotnie awizowana przez listonosza, w dniu 23 maja 2011r. i w dniu 31 maja 2011r., lecz nie została podjęta i w konsekwencji została zwrócona do nadawcy w dniu 8 czerwca 2011r.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie istniały podstawy do zastosowania dyspozycji art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przesyłka, co do której zastosowano rygor pozostawienia w aktach ze skutkiem doręczenia, została prawidłowo opisana przez pracownika Poczty oraz dwukrotnie awizowana, z zachowaniem obowiązujących terminów Przesyłkę zawierającą postanowienie z dnia 7 lipca 2011r. o odrzuceniu skargi skarżąca odebrała w dniu 14 lipca 2011r. W postanowieniu z dnia 7 lipca 2011r. doręczonym skarżącej w dniu 14 lipca 2011r. jednoznacznie ustalono, że skarżąca w terminie ustawowym nie uiściła wpisu oraz nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Zatem również w tej dacie skarżąca dowiedziała się o fakcie uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego. Od tego też dnia liczyć należy siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, bowiem w tym dniu skarżąca zasięgnęła wiedzy o przyczynie uchybienia, jaką w jej ocenie było niedoręczenie przesyłki. Zupełnie niezrozumiałe jest oczekiwanie przez skarżącą na uzyskanie odpowiedzi od Poczty w sprawie potwierdzenia jej uchybień w zakresie niedoręczania przesyłek. Skarżąca zatem winna była wniosek o przywrócenie terminu skierować do sądu w terminie do dnia 14 lipca 2011r. tj. w terminie 7 dni od dnia, w którym dowiedziała się, że nie dotrzymała terminu na uzupełnienie braków skargi, nie czekając na sposób rozstrzygnięcia jej "Reklamacji", będącej w istocie skargą na działanie Poczty. Uchybienia terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu od dnia zasięgnięcia wiedzy o przyczynie uchybienia nie usprawiedliwia oczekiwanie na odpowiedź w sprawie reklamacji, bowiem wniosek ten skarżąca mogła już złożyć wcześniej a ewentualną odpowiedź nadesłać do sądu niezwłocznie po jej otrzymaniu.
Nadto jak wskazuje w swoich orzeczeniach Naczelny Sąd Administracyjny przy ocenie winy lub braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej, należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (postanowienia NSA z dnia 20 maja 2008r. sygn. akt I OZ 354/08, lex nr 494229, z dnia 21 października 201r. sygn. akt II OZ 1056/10 lex nr 743577). Z przedstawionych wyżej okoliczności wynika, że skarżąca żadnych takich działań niezwłocznie po podjęciu wiadomości o uchybieniu terminowi nie podjęła
Wniosek ten uznać zatem należało za spóźniony i jako taki podlegający odrzuceniu na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym
Wobec powyższego, na podstawie wyżej wymienionego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia. Nadto, wobec odrzucenia wniosku, na podstawie art. 232 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarządzono o zwrocie kwoty 500zł na rzecz skarżącej.