Uzasadnienie
O. O., K. G. – S., M. L. i M. T. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę nr XI/112/2012 Rady Gminy z dnia 28 czerwca 2012 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów predysponowanych pod lokalizację siłowni wiatrowych w obrębie geodezyjnym T. i P. w gminie T. Prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 września 2016 r., sygn. akt II SA/Gd 254/16 stwierdzona została na skutek skargi Wojewody nieważność zaskarżonej uchwały Rady Gminy z dnia 28 czerwca 2012 r. nr XI/112/2012.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W przedstawionych okolicznościach sąd uznał, że niniejsze postępowanie podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe.
Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w sytuacjach, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Uprawomocnienie się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 września 2016 r., sygn. akt II SA/Gd 254/16, stwierdzającego nieważność zaskarżonej w niniejszej sprawie uchwały jest zdarzeniem, które czyni bezprzedmiotowym niniejsze postępowanie ze skargi O. O., K. G. – S., M. L. i M. T. R. Przedmiotem żądania skargi jest bowiem stwierdzenie nieważności tej samej uchwały, a skutek ten nastąpił już ex tunc wyrokiem wydanym w innej sprawie, który uprawomocnił się w toku niniejszego postępowania sądowego. Zaskarżona uchwała została zatem już prawomocnie wyeliminowana z mocą wsteczną z obrotu prawnego, co oznacza utratę w toku postępowania przedmiotu kreującego niniejszą sprawę sądowoadministracyjną.
Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył niniejsze postępowanie.
Jednocześnie sąd oddalił wniosek skarżących o zasądzenie od organu kosztów postepowania sądowego.
Jako podstawę powyższego wniosku skarżący wskazali art. 208 p.p.s.a.
Zgodnie z tym przepisem niezależnie od wyników spraw, o których mowa w art. 200, art. 203, art. 204 i art. 207, sąd może włożyć na stronę obowiązek zwrotu kosztów - w całości lub w części - wywołanych jej niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem.
Zawarte w cytowanym przepisie odesłanie do art. 200, art. 203, art. 204 i art. 207 p.p.s.a. wskazuje, iż ma on zastosowanie w sytuacji merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny.
Natomiast przepisem szczególnym pozwalającym na zasądzenie przez sąd zwrotu kosztów postepowania od organu na rzecz skarżącego w razie umorzenia postepowania jest art. 201 § 1 p.p.s.a. Jednakże z treści tego przepisu wynika wyraźnie, że ma on zastosowanie wyłącznie w sytuacji określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., a zatem gdy organ w zakresie swojej właściwości uwzględnił skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Taka sytuacja jednakże nie miała miejsca w przedmiotowej sprawie.