Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania A., decyzją z dnia 17 maja 2004 r. nr [[...]], działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy z dnia 19 listopada 2003 r. nr [[...]] nakładającą na odwołującą się karę pieniężną w wysokości 149.872 zł za usunięcie, znajdujących się na działce nr [[...]] w P. przy ul. J. drzew bez zezwolenia i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że organ I instancji nie wyjaśnił wszystkich istotnych - w kontekście zastosowania art. 47k ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 1999 r. Nr 99, poz. 1079 ze zm.) - w sprawie okoliczności, a postępowanie przeprowadzone zostało z naruszeniem podstawowych zasad określonych w art. 7,9 i 10 k.p.a.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Gmina, reprezentowana przez Wójta Gminy, przedstawiając odmienną, aniżeli Kolegium Odwoławcze, wykładnię przepisu art. 47k ustawy o ochronie przyrody w świetle, której decyzja Wójta Gminy nie narusza prawa.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, wskazując, że w przedmiotowej sprawie Wójt Gminy jako organ właściwy do jej rozpoznania w I instancji nie ma uprawnień strony, w związku z czym nie przysługuje mu prawo do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego oparte jest na zasadzie skargowości. Postępowanie to może być wszczęte jedynie na żądanie pochodzące od legitymowanego podmiotu.
Zgodnie z brzmieniem art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów pranych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi.
W niniejszej sprawie, pomimo określenia w części wstępnej skargi, iż wnosi ją Gmina reprezentowana przez Wójta, Sąd uznał, że skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w istocie wniósł organ administracyjny, jakim jest Wójt Gminy, który wydał decyzję w pierwszej instancji.
W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że organ jednostki samorządu terytorialnego właściwy do orzekania w I instancji w indywidualnej sprawie w formie decyzji administracyjnej nie ma legitymacji do wniesienia skargi w sprawie, w której wydał rozstrzygnięcie. Okoliczność ta wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego zarówno w trybie postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, choćby przedmiot sprawy dotyczył jej interesu prawnego (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 10 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03, ONSA 2003/4/115; postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2002 r. sygn. akt II SA/Gd 563/02, Lex nr 76118; postanowienie NSA z dnia 19 października 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 2159/00, Lex nr 46440; postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 1997 r. sygn. akt IV SA 802/95, ONSA 1997/4/179).
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.