Uzasadnienie
J. i Z. B. wnieśli skargę na działania Prezydenta Miasta w przedmiocie sprzedaży budynku, w którym zamieszkują oni na podstawie decyzji z dnia 22 kwietnia 1986 r. o przydziale lokalu w S. przy ul. G. [...]. Skarżący wskazali, że o sprzedaży budynku dowiedzieli się z pisma otrzymanego od prywatnego właściciela podwyższającego czynsz. Następnie pismem z dnia 25 października 2004r. wypowiedziano im najem lokalu, który to okres wypowiedzenia kończy się za trzy lata - bez obowiązku dostarczenia jakiegokolwiek lokalu zamiennego. Skarżący wnieśli o przywrócenie stanu poprzedniego i ustalenie czy Gmina była uprawniona do sprzedaży lokalu mieszkalnego przy ul. G. [...] w S. bez powiadomienia lokatorów.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wskazał, iż Gmina nie była właścicielem budynku przy ul. G. [...] wobec czego nie były podejmowane żadne decyzje w przedmiocie sprzedaży tej nieruchomości, a mieszkania w budynkach stanowiących własność prywatną były zasiedlane przez organ administracji na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 listopada 1946 r. wprowadzającego na terenie Miasta publiczną gospodarkę lokalami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 tego przepisu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- l) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji i publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Zgodnie z art. 52 § l i 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, warunkiem wniesienia skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie; przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W myśl art. 57 § l pkt l i 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga powinna zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia,
Innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy.
Skarżący w skardze nie sprecyzowali decyzji podlegającej zaskarżeniu. W związku z tym zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2005 r. zobowiązano skarżących do wskazania zaskarżonej decyzji organu odwoławczego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis niniejszego zarządzenia doręczono skarżącym w dniu 23 czerwca 2005. (dowód: zarządzenie k. l, potwierdzenie odbioru k.
11) Termin jego wykonania upłynął w dniu 30 czerwca 2005 r. W piśmie z dnia 27 czerwca 2005 r. skarżący wskazali, iż w niniejszej sprawie nie wnoszono środka odwoławczego, a skarga przekazano do sądu w związku z stanowiskiem zawartym w piśmie Urzędu Miasta Sopotu, że sprawy kontrowersyjne może rozstrzygnąć sąd.
Skarżący w zakreślonym terminie nie określili zatem decyzji, której dotyczy skarga.
Powyższe okoliczności uzasadniają odrzucenie skargi z uwagi na nie uzupełnienie braku formalnego skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.