Uzasadnienie
D. M. wnioskiem z dnia 15 stycznia 2009r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
We wniosku podała, że nie stać jej na obronę w sprawie gdyż jest rencistką i osobą niepełnosprawną. Wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z uczącym się synem. Utrzymują się z renty w wysokości 870 zł.
W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawczyni, Sąd, pismem z dnia 22 stycznia 2009 r. (doręczonym w dniu 4 lutego 2009 r.), zobowiązał ją do przedłożenia następujących dokumentów źródłowych: odpisów wszystkich złożonych przez wnioskodawczynię zeznań podatkowych za rok 2007, a w przypadku ich nieskładania stosownego zaświadczenia w tym przedmiocie z właściwego urzędu skarbowego, wyciągów i wykazów z ostatnich trzech miesięcy ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawczynię rachunków bankowych, w tym stosownego oświadczenia w tym przedmiocie; dokumentów potwierdzających kontynuowanie nauki przez syna; dokumentów wskazujących czyją własnością jest nieruchomość przy ul. Kowieńskiej 37/2 i ul. Zakopiańskiej 7 w G., jaka jest powierzchnia tych nieruchomości, kto w nich zamieszkuje, wykazania kosztów utrzymania tych nieruchomości ze wskazaniem na kim one ciążą; dokumentów obrazujących wysokość otrzymywanych świadczeń emerytalnych przez wnioskodawczynię; oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na skarżącą oraz jej syna pojazdów mechanicznych (podania marki, roku produkcji, daty zakupu i aktualnej wartości).
Wnioskodawczyni na powyższe wezwanie nie odpowiedziała.
Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu).
Ponieważ wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Sama zainteresowana uniemożliwiła Sądowi pełną ocenę jej możliwości płatniczych. Sąd zaś nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawczyni nie są znane, gdyż uchyla się ona od złożenia stosownych dokumentów, oświadczeń w tym przedmiocie. Jak już bowiem wskazano sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy.
Z tych względów Sąd, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.