Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 12 listopada 2013 r. E. i W. M. zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych.
We wniosku wskazali małżonkowie, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzą z trzema córkami.. Posiadają dom o pow. 180 m2 oraz dwa mieszkania o pow. 50 i 38 m2. Na dochód rodziny składają się wynagrodzenia za prace wnioskodawców w kwocie 4847,50 zł i 7199,39 zł oraz wynagrodzenia za pracę córek 1600 zł i 1900 zł. Łącznie dochód pięcioosobowej rodziny wynosi 15546,89 zł miesięcznie. Skarżący podnieśli, że spłacają trzy kredyt hipoteczne związane z budową domu oraz zakupem mieszkań. Dorosłe córki nie dokładają się do utrzymania, zarobione środki przeznaczają na własne potrzeby. Kontynuują naukę, jedna w Słupsku a druga w Poznaniu, czesne za szkoły opłacają im rodzice. Skarżący posiadają dwa samochody osobowe. Oświadczyli, że zażywają leki, ponoszą wysokie koszty ogrzewania domu,
Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cyt. wyżej ustawy).
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest instytucją stosowaną w przypadku osób charakteryzujących się ubóstwem, tj. całkowicie pozbawionych środków do życia ze względu na okoliczności życiowe. Kolejno podkreślenia wymaga, iż koszty sądowe zasługują na traktowanie na równi z innymi obciążeniami finansowymi, a zwolnienie od obowiązku ich ponoszenia - w sytuacji, gdy są one dochodem budżetu państwa - stanowiłoby swoistą formę kredytowania podmiotów i naruszałoby zasadę równoważnego traktowania powinności finansowych. Wpis sądowy w niniejszej sprawie wynosi 500 zł. Miesięczny dochód 5 osobowej rodziny wynosi ponad 15 tys. zł, okoliczności związane z jakimikolwiek nadzwyczajnymi wydatkami wskazane nie zostały. Referendarz wyraża przekonanie, iż skarżących stać na poniesienie wszelkich kosztów, które wynikną w trakcie prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego z bieżących dochodów.
Fakt spłacania kredytów hipotecznych zaciągniętych na majątek nieruchomy nie może przemawiać za pozytywnym rozpoznaniem wniosku, gdyż była to wyłącznie autonomiczna decyzja wnioskodawców. Referendarz nie neguje prawa skarżących do pomnażania majątku czy zaciągania pożyczek na ten cel. Jednak z pewnością okoliczność ta nie oznacza pozostawania skarżących w trudnej sytuacji finansowej. Wbrew przeciwnie, pozytywna weryfikacja banków udzielających kredytów oznacza, że po spłaceniu rat skarżącym pozostanie kwota wystarczająca na utrzymanie. Ponadto zakupione mieszkania mogą przynosić dochód z wynajmu.
Wobec tego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.