Uzasadnienie
Skarżąca J. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wyżej opisaną decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 4 lutego 2011r.
Stosownie do treści art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1279 ze zm./ skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie z § 2 wyżej wymienionego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Stosownie natomiast do art. 127 § 3 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra (w rozpatrywanej sprawie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych) lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponownie rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
W okolicznościach niniejszej sprawy skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie art. 52§ 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mimo prawidłowego jej pouczenia zawartego w decyzji z dnia 4 lutego 2011. W decyzji tej bowiem, w jej uzasadnieniu, organ wskazał, strona w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, może zwrócić się do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca z pominięciem trybu postępowania opisanego w uzasadnieniu decyzji wystąpiła ze skargą do Sądu.
W tym stanie rzeczy wniesienie skargi z pominięciem przedstawionego trybu postępowania narusza powołany przepis art. 52 § 1 w związku z art.52 § 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Biorąc powyższe pod uwagę działając na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.