Uzasadnienie
E. G. we wniosku z 29 lipca 2014 r., złożonym na urzędowym formularzu PPF, zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z synem. Źródłem utrzymania jest emerytura skarżącej w wysokości 1419 zł miesięcznie oraz wynagrodzenie za pracę syna w kwocie 2203 zł. Wedle oświadczenia, wnioskodawczyni nie posiada znaczącego majątku, zajmuje mieszkanie komunalne o pow. 141,12 m2. Jest osoba starszą, wkrótce skończy 90 lat. Sam czynsz za mieszkanie wynosi niemal 1500 zł. Po zakupie żywności i niezbędnych leków nic już nie pozostaje.
Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – tekst jednolity ze zm.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy).
Mając na względzie fakt, że strona wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych (wniosek zawarty w rubryce 4 formularza PPF), należało rozważyć, czy wnioskodawczyni spełnia wyżej wymienione przesłanki przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym. Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku i dane zawarte w oświadczeniu wnioskodawczyni, w szczególności fakt jej niewysokich dochodów, braku oszczędności i znaczącego majątku, a także jego stan zdrowia, należało uznać, że wykazała ona, że nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Wobec powyższego referendarz, na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.