Uzasadnienie
W postanowieniu z dnia 9 listopada 2011 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji, na mocy którego na skarżących została nałożona grzywna w kwocie 10 000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego. W skardze na powyższe postanowienie organu odwoławczego skarżący sformułowali wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Jak podali, uiszczenie grzywny stanowi dla nich nadmierne obciążenie i dolegliwość, tym bardziej w sytuacji, gdy akt, na podstawie którego ją nałożono, zostanie uchylony wskutek uchybień proceduralnych. Zdaniem wnioskodawców, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania za wstrzymaniem wykonania grzywny przemawia ważny interes strony oraz poszanowanie porządku prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
Skarżący, składając w sądzie wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, winni wszakże wykazać istnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Fakt, iż zaskarżone postanowienie dotyczy grzywny w celu przymuszenia nie stanowi samoistnej przesłanki wstrzymania wykonania tegoż aktu. Zasadność wstrzymania takiego postanowienia uzależniona jest, podobnie jak w przypadku innych aktów, od istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, uzależnionych w analizowanym wypadku przede wszystkim od sytuacji majątkowej i zarobkowej skarżących.
W ocenie Sądu, skarżący nie wykazali istnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu, w tym niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody o znacznej wartości. Skarżący nie uwiarygodnili, ażeby wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia spowodowało bezpośrednio jakąkolwiek szkodę w ich majątku, a tym bardziej szkodę o charakterze znacznym, lub trudne do odwrócenia skutki. Podkreślić należy, że przesłanką wstrzymania wykonania aktu nie jest wskazana przez skarżących w skardze przesłanka "prawomocności" wadliwych postanowień, czy też "interes strony i poszanowanie porządku prawnego". Przesłanki te bowiem, jak wskazano powyżej, reguluje cytowany wyżej art. 61 ustawy – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi.
Wskazać też przy tym należy, że co do zasady wykonaniu podlegają ostateczne decyzje i postanowienia, wydane przez organy administracji, a jedynie wyjątkowo – na mocy wskazanego art. 61 § 3 cytowanej ustawy – sąd - na wniosek strony - może wstrzymać wykonanie takich aktów. Postępowanie sądowoadministracyjne, w toku którego sąd bada legalność wydanych aktów administracyjnych, nie ma zatem wpływu na wykonalność rozstrzygnięć organów administracji, z wyjątkiem wynikającym z regulacji art. 61 cytowanej ustawy. W ocenie sądu zatem, w sytuacji, gdy skarżący nie wykazali istnienia w odniesieniu do ich sytuacji przesłanek wstrzymania wykonania skarżonego aktu, zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej, która ma charakter wyjątku od reguły wykonalności ostatecznego rozstrzygnięcia organu administracji, byłoby nieuzasadnionym jej nadużyciem.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.