Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 4 września 2009r. B. i H. M. zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W uzasadnieniu wskazali, iż otrzymują niskie wynagrodzenia i ich suma nie pozwoli im pokryć kosztów sądowych niniejszego postępowania i ustanowienia radcy prawnego. Koszt odbudowanego budynku gospodarczego (chlewika) pochłonął posiadane środki finansowe. Skarżący posiadają mieszkanie o pow. 114m2. Innych nieruchomości nie posiadają. Posiadają samochód osobowy marki Opel Corsa, rok prod. 1994, zakupiony w 2008r. o wartości 1500 zł. Wynagrodzenie skarżącego wynosi 1.450,61 zł brutto, a skarżącej 1677,87 zł brutto.
Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W myśl § 2 tego przepisu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast zgodnie z § 3 wskazanego przepisu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 1 ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:
- 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;
- 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stosownie do przepisu art. 246 § 3 ww. ustawy, adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
Art. 243 § 1 ustawy stanowi, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek.
Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku, Sąd uznał, iż wnioskodawcy wykazali, że nie mają realnych możliwości finansowych pozwalających im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Tym samym spełniają ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym tym zakresie.
Z tych względów Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.