Uzasadnienie
K. G. i M. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody z 18 maja 2017 r. w przedmiocie nieważności decyzji dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego.
Decyzja ta została wydana na skutek wniosku skarżących o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta z 18 października 2016 r. udzielającej pozwolenia na budowę zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych A i B z garażem podziemnym i urządzeniami budowlanymi przy ul. K. 41 w G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z dyspozycją art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369), - dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie procesowej (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Jeśli ustawodawca przewidział środek zaskarżenia w odniesieniu do sprawy załatwianej przez organ pierwszej instancji w drodze postanowienia, jednym z warunków dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wcześniejsze skuteczne zaskarżenie takiego postanowienia w postępowaniu administracyjnym.
W przedmiotowej sprawie skarżący wnieśli do tutejszego Sądu skargę na decyzję wydaną w pierwszej instancji przez Wojewodę. Na podkreślenie zasługuje, iż decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia odwołania do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Z akt sprawy wynika, iż z prawa tego skarżący nie skorzystali.
W sytuacji natomiast, gdy ustawa przewiduje środek zaskarżenia, skarga przysługuje wyłącznie na rozstrzygnięcie wydane na skutek jego rozpatrzenia. Niedopuszczalna jest zaś skarga na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Ponieważ w sprawie niniejszej zaskarżono decyzję wydaną w pierwszej instancji, skargę należało uznać za niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy, mając na uwadze, że w sprawie nie wyczerpano toku instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji