Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność zażalenia skarżących na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 stycznia 2011r. w sprawie wstrzymania robót budowlanych.
W skardze na powyższe postanowienie skarżący zarzucili rażące naruszenie przepisów postępowania. Jednocześnie wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji. W uzasadnieniu tego wniosku skarżący stwierdzili, że wzniesienie obiektów budowlanych było związane z poniesieniem ogromnego wysiłku finansowego i własnego wkładu pracy. Wartość budynków wynosi obecnie ok. 200.000zł. Rozbiórka byłaby połączona z ogromną stratą majątkową, a jej skutki nieodwracalne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 tej ustawy wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, sąd może natomiast na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania postanowienia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżący, składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, winien wykazać istnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zasadność wstrzymania decyzji uzależniona jest od istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez skarżących na postanowienie w sprawie wstrzymania robót budowlanych.
Przede wszystkim stwierdzić należy, że sąd administracyjny może prowadzić postępowanie tylko w granicach zaskarżenia. W granicach sprawy mieści się zatem jedynie zaskarżone postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia. W niniejszej sprawie Sąd nie miałby podstaw do orzekania o zgodności z prawem postanowienia organu I instancji w oparciu o art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skutkiem zaś tego brak jest również podstaw do wstrzymania wykonania postanowienia organu I instancji, jak domagają się tego skarżący.
Rozpatrując wniosek skarżących, Sąd uprawniony był więc do badania przesłanek warunkujących wstrzymanie wyłącznie w odniesieniu do zaskarżonego postanowienia. Sąd miał przy tym na uwadze, że zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest jego zdatność do wykonania. Przyjmuje się w związku z tym, że decyzje, które ustalają prawo, nakładają obowiązki podlegają wykonaniu. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie nie podlega wykonaniu w takim rozumieniu, a zatem nie jest możliwe wstrzymanie jego wykonania. Nadto w ocenie Sądu takie postanowienie nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącym znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wniosek skarżących jako bezzasadny.