Uzasadnienie
B. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzje Wojewody w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym nr 1 w budynku przy ul. K. w G. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 3 sierpnia 2018 r. skarżąca wezwana została do uzupełnienia wpisu od skargi w kwocie 400 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie zostało doręczone na adres pełnomocnika skarżącej 8 sierpnia 2018 r.
W tej sytuacji termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 16 sierpnia 2018 r. i jak wynika z akt wpis nie został uiszczony (vide: notatka urzędowa z dnia 10 września 2018r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2018 r., poz. 1302), dalej p.p.s.a., stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie pomimo upływu terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz podpisania skargi strona skarżąca nie dokonała czynności, do których została wezwana, co potwierdza materiał zgromadzony w aktach sprawy.
Stosownie do treści art. 232 § 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.