Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 13 września 2012 r., sygn. akt II SA/Gd 493/12

Metryka

Sąd
Dnia 13 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Skład
Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 13 września 2012 roku na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi D. D. oraz A. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 lipca 2012 roku, nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

W dniu 30 lipca 2012 roku (data nadania w urzędzie pocztowym) bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga D. D. oraz A. D. na opisaną powyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Skarga została w dniu 7 sierpnia 2012 roku przekazana według właściwości, jako mylnie nadesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zamiast bezpośrednio do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarga nie zawierała wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 roku, poz. 270) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ ma obowiązek przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 - 3 cyt. ustawy, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd do właściwego organu (tak Tadeusz Woś w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, str. 248; zob. także postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 października 2004 roku, sygn. akt IV SA/GI 647/04, ONSAiWSA z 2005 roku, nr 6, poz.116). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż skarga została wniesiona w dniu 7 sierpnia 2012 roku, tj. w dniu przekazania skargi Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego.

Ze zwrotnych poświadczeń odbioru zaskarżonej decyzji, znajdujących się w aktach administracyjnych organu drugiej instancji, wynika, że zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 lipca 2012 roku - zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi, została doręczona skarżącym w dniu 4 lipca 2012 roku.

Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 3 sierpnia 2012 roku. Skarga przekazana została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku do właściwego organu administracji publicznej, tj. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w dniu 7 sierpnia 2012 roku, a więc po upływie tego terminu. Termin do wniesienia skargi nie został zatem przez skarżących zachowany.

Z tych też przyczyn Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia odrzucił.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.