Uzasadnienie
Starosta decyzją z 19 maja 2016 r., na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, po rozpatrzeniu wniosku z dnia 29 kwietnia 2016 r., wniósł sprzeciw do zgłoszenia przez M. i W. R. budowy przydomowej oczyszczalni ścieków w miejscowości B. na działce nr [..], w obrębie ewidencyjnym B., w jednostce ewidencyjnej S. W uzasadnieniu podniósł, że dane zawarte we wniosku uniemożliwiały przyjęcie zgłoszenia. W związku z tym postanowieniem z dnia 5 maja 2016 r. nałożono na wnioskodawców obowiązek uzupełnienia zgłoszenia w terminie 7 dni od daty otrzymania postanowienia. W dniu 17 maja 2016 r. wpłynęło częściowe uzupełnienie zgłoszenia, w dalszym ciągu nie przedłożono jednak zgody Gminy na budowę przydomowej oczyszczalni ścieków.
W związku z brakiem uzupełnienia wniosku organ ocenił, że termin określony w postanowieniu nie został dotrzymany, tak więc zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane jest zobowiązany do wniesienia sprzeciwu.
Wojewoda decyzją z dnia 7 lipca 2016 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeks postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania M. i W. R., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty.
Z uzasadnienia decyzji wojewody wynika, że Wójt Gminy w dniu 9 stycznia 2005 r. wydał decyzję o warunkach zabudowy dla zamierzenia polegającego na podziale działki nr [..] oraz budowie domów jednorodzinnych na działkach nr [..] i [..] w B. W punkcie 4 tej decyzji ustalono między innymi, że odprowadzanie ścieków ma następować przez przyłączenie do istniejącej sieci, zgodnie z warunkami technicznymi dysponentów sieci. Decyzją Wójta Gminy z dnia 8 czerwca 2015 r. wyrażono zgodę na przeniesienie decyzji nr z dnia 9 stycznia 2005 r., w części działki nr [..], powstałej w wyniku podziału działki nr [..], na rzecz skarżących. Na mocy art. 63 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2016. 778 t.j.) organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy, jest obowiązany, za zgodą strony na rzecz której decyzja została wydana, do przeniesienia tej decyzji na rzecz innej osoby, jeżeli przyjmuje ona wszystkie warunki zawarte w tej decyzji.
W związku z tym skarżący wyrazili zgodę również na zapis dotyczący warunku odprowadzania ścieków do sieci. Co prawda przyłącze kanalizacyjne nie musi być zrealizowane łącznie z budową domu jednorodzinnego, nie mniej jednak, zdaniem organu, zarówno budynek, jak i wszystkie przyłącza, w tym również kanalizacyjne, stanowią jedną funkcjonalną całość konieczną do prawidłowego funkcjonowania obiektu. Dlatego też, zdaniem Wojewody, Starosta słusznie wezwał skarżących do przedłożenia zgody Wójta Gminy na budowę przydomowej oczyszczalni ścieków, który we wcześniej wydanej decyzji o warunkach zabudowy ustalił inny sposób odprowadzania ścieków, zatem decyzja Starosty jest zgodna z przepisami Prawa budowlanego.
Od powyższej decyzji M. i W. R. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Zarzucili naruszenie przepisów art. 30 ust. 2, art. 30 ust. 6 pkt 2, art. 30 ust. 5 i ust. 6 Prawa budowlanego, art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji R.P. Wskazali także na naruszenie przepisu art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.
W uzasadnieniu skargi wskazali, że przydomowe oczyszczalnie ścieków zapewniają taki sam poziom ochrony środowiska, co zbiorowe oczyszczalnie. W związku z tym nie można zabronić skarżącym, jako właścicielom działki na której nie ma możliwości podłączenia się do istniejącej sieci kanalizacyjnej, zrealizowania takiej oczyszczalni.
Wojewoda decyzją z dnia 5 września 2016 r. na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 80 ust. 1 pkt 2, 81 ust. 1 pkt 2, art. 82 ust. 3 oraz 31 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, postanowił:
- 1. uchylić decyzję Wojewody nr [..] z dnia 07 lipca 2016 r.;
- 2. uchylić zaskarżoną decyzję Starosty nr [..] z dnia 19 maja 2016 r. i umorzyć postępowanie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że na mocy art. 54 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016. 718 tj.), po wniesieniu skargi ponownie przeanalizował kwestię spornej inwestycji.
Rozpatrując ponownie niniejszą sprawę organ odwoławczy zauważył, że Starosta miał podstawy prawne do żądania zgody Wójta Gminy na budowę przydomowej oczyszczalni ścieków, ponieważ artykuł 30 ust. 2 Prawa budowlanego obliguje go do nałożenia na wnioskodawcę obowiązku uzupełnienia przedłożonej dokumentacji w sytuacji, kiedy jest niekompletna - tak jak miało to miejsce w omawianej sytuacji.
W okolicznościach przedmiotowej sprawy skarżący wyrazili także zgodę na zapis dotyczący warunku odprowadzania ścieków do sieci kanalizacyjnej. W miejscowości B. znajduje się sieć kanalizacyjna położona w drodze o numerze ewidencyjnym [..]. Jednakże z tej działki do działki inwestorów prowadzi działka drogowa o numerze ewidencyjnym[..], w której sieci ewidencyjnej nie ma. Od działki nr. [..] do działki inwestorów o numerze [..] odległość wynosi ok 165 m. Wybudowanie tak długiego odcinka sieci kanalizacyjnej byłoby niezwykle kosztowne dla inwestora. Realizacja inwestycji, jaką jest budowa przydomowej oczyszczalni ścieków, jest zatem w analizowanym przypadku uzasadniona ze względów społecznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
Powyższy przepis reguluje instytucję autokontroli organu, którego akt prawny został zaskarżony do sądu administracyjnego. Celem wskazanej autokontroli jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem. Warunkiem skorzystania przez organ z omawianej instytucji jest uwzględnienie skargi w całości, przez co należy rozumieć uwzględnienie skargi co do istoty sprawy, chyba że skarżący wyraźnie wskazuje, że chodzi mu o inne rozstrzygnięcie.
Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, co oznacza również, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania wydane zostało na podstawie przepisu art. 201 § 1 P.p.s.a.