Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek skarżącego Z. T. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 lutego 2005 r. odmawiające skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Sąd w uzasadnieniu postanowienia przywoływał przepisy art. 86 § 1, 87 § 2, 87 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), rozważając w szczególności sytuację przewidzianą przez art. 87 § 5 p.p.s.a, tj. przywrócenie terminu w przypadkach wyjątkowych po upływie roku od uchybionego terminu. Jednak mimo przywoływania treści art. 87 § 5 p.p.s.a., w końcowej części uzasadnienia – w wersach drugim i siódmym od końca, Sąd omyłkowo dwukrotnie wskazał nieistniejący art. 88 § 5 p.p.s.a. (art. 88 nie zawiera paragrafów), zamiast art. 87 § 5 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W piśmiennictwie i orzecznictwie nie ma wątpliwości także co do tego, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu orzeczenia.
Z treści uzasadnienia postanowienia w sposób niewątpliwy wynika, że dwukrotne przywołanie nieistniejącego artykułu 88 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest w istocie oczywistą omyłką, bowiem omówieniu przez sąd podlegał przepis art. 87 § 5 p.p.s.a.
Wobec powyższego Sąd na mocy art. 156 § 1, 156 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.