Uzasadnienie
J. M. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Według oświadczenia, wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie ma nikogo na utrzymaniu. Źródłem jej dochodów jest emerytura z zasiłkiem pielęgnacyjnym w kwocie 1609,40 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni posiada dom o powierzchni 129 m2. Nie posiada poza tym żadnego innego majątku, ani oszczędności. Jak wskazała, ma 77 lat, jest osobą bardzo schorowaną (I grupa inwalidzka). Bardzo duże wydatki ponosi na usługi lekarskie i leki, a poza tym, prawie cały dochód wydatkuje na koszty utrzymania domu i jego bieżące remonty. Osiągane dochody są niskie na tyle, że w chwili obecnej nie pozwalają wnioskodawczyni na poniesienie kosztów związanych z wniesieniem skargi. W nadesłanym do sądu na wezwanie referendarza oświadczeniu wnioskodawczyni opisała ponoszone przez siebie wydatki, przedłożyła także kserokopie rachunków, obrazujące te wydatki. Oświadczyła, że nie posiada rachunków bankowych, żadnych lokat, ani też pojazdów mechanicznych.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego tymże pełnomocnikiem. W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Biorąc pod uwagę zawarte we wniosku dane odzwierciedlające aktualną sytuację osobistą, majątkową i zarobkową skarżącej: jej stan zdrowia, fakt stosunkowo niskich dochodów, uwzględniając również okoliczność braku oszczędności i stosunkowo wysokie wydatki, które wnioskodawczyni ponosi na koszty utrzymania domu i siebie (związane z koniecznością zakupu leków) należało uznać, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania związanych z niniejszą sprawą. Tym samym, spełnia ustawowe przesłanki przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.