Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w osobie referendarza sądowego przyznał skarżącemu M. D. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W piśmie z dnia 29 lutego 2008 r. pełnomocnik skarżącego M. D. zwrócił się o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, według norm przypisanych wraz z podatkiem VAT.
Stosownie do brzmienia § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zgodnie zaś z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innych sprawach niż takie, których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna wynosi 240 zł.
Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności adwokata, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W myśl art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) w zw. z art. 5 oraz art. 8 tej ustawy stawka podatku dla tego rodzaju usług wynosi 22%. Zatem, wynagrodzenie adwokackie w wysokości 240 zł należało podwyższyć o kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 52,80 zł (240 x 0.22), co daje łącznie kwotę 292,80 zł.
Mając powyższe na uwadze, na mocy powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł, jak w sentencji postanowienia.