Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 6 kwietnia 2010r. M. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. Podał, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z żoną i studiującą córką. Wskazał, iż jest rencistą i z tego powodu nie dysponuje środkami pieniężnymi wystarczającymi na opłacenie prawnika. W oświadczeniu o stanie majątkowym podał, iż posiada mieszkanie o pow. 38 m2, działkę rolną o pow. 1000 m2, garaż oraz działkę budowlaną o pow. 500 m2. Wskazał także, iż posiada oszczędności w kwocie 10 tys. zł. Dochód rodziny stanowią: renta skarżącego w kwocie 3314,50 zł miesięcznie, wynagrodzenie za dodatkową pracę skarżącego w wysokości 1104,20 zł miesięcznie oraz dochód żony skarżącego w wysokości 1738,20zł.
Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W myśl § 3 wskazanego przepisu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 1 ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:
- 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;
- 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stosownie do przepisu art. 246 § 3 ww. ustawy, adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
Art. 243 § 1 ustawy stanowi, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek.
W ocenie Sądu, sytuacja majątkowa skarżącego jest na tyle dobra, iż jest on w stanie ponieść koszty postępowania w niniejszej sprawie. Skoro bowiem skarżący posiada środki finansowe (oszczędności), które może przeznaczyć na prowadzenie własnych spraw przed sądem uznać należy, że okoliczności te nie pozwalają na przyjęcie, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów niniejszego postępowania. Dodatkowo trzyosobowa rodzina osiąga miesięczny dochód na poziomie 6.156,90 zł miesięcznie, zatem z pewnością wysokość bieżących dochodów jest na tyle wysoka, iż skarżący jest w stanie ponieść koszty ustanowienia pełnomocnika z wyboru.
Z tych względów Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.