Uzasadnienie
M. O. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, że ma 83 lata i jest osobą ciężko schorowaną. Prowadzi sam gospodarstwo domowe, utrzymując się wyłącznie z emerytury w wysokości 1379,18 zł miesięcznie. Wnioskodawca nadto oświadczył, iż nie posiada żadnego majątku - oszczędności oraz przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3000 Euro, poza nieruchomością, w której zamieszkuje, tj. domem o powierzchni 95 m2. Skarżący podkreślił, że dochód z emerytury pochłaniają w całości wydatki na skromne utrzymanie, a przede wszystkim na zakup leków i opłaty za media.
Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy).
Mając na względzie fakt, że strona wniosła o ustanowienie pełnomocnika profesjonalnego z urzędu (wniosek zawarty w piśmie procesowym z dnia 15 października 2008 r., stanowiącym załącznik do formularza PPF), Sąd rozważał, czy wnioskodawca spełnia wyżej wymienione przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku, w szczególności: fakt niewysokich dochodów gospodarstwa domowego skarżącego, braku oszczędności, stan zdrowia wnioskodawcy i jego wiek, Sąd uznał, iż wykazał on, że nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających mu na poniesienie kosztów ustanowienia pełnomocnika profesjonalnego w niniejszej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Wobec powyższego, Sąd na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.