Uzasadnienie
J. L. wniósł skargą na opisaną powyżej uchwałę w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów predysponowanych pod lokalizację siłowni wiatrowych w obrębie geodezyjnym C. w gminie T. Zarządzeniem z dnia 17 września 2015 r. zobowiązano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 300 zł.. W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis niniejszego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 25 września 2015 r. (potwierdzenie odbioru k.18) Termin uiszczenia wpisu upłynął w dniu 2 października 2015 r.
Postanowieniem z 12 listopada 2015 r. Sąd odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu.
Skarżący złożył na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który uznał je za niezasadne i oddalił postanowieniem z 5 stycznia 2016 r., sygn. akt II OZ 1356/15.
W dniu 25 stycznia 2016 r. na rachunek sądowy wpłynęła opłata do sprawy sygn. akt II SA/Gd 548/15.
Zarządzeniem z 2 lutego 2016 r. wezwano skarżącego do wyjaśnienia do jakiej skargi i w jakim celu uiścił przedmiotową opłatę w terminie 7 dni pod rygorem zwrotu opłaty. Poinformowano, że sprawa prowadzona pod sygnaturą II SA/Gd 548/15 została zakończona.
Pismem z 16 lutego 2016 r. skarżący wyjaśnił, że dokonana wpłata jest opłatą od skargi wniesionej na uchwałę Rady Gminy z 28 czerwca 2012 r.. Wskazał, ze wcześniejsze żądanie uiszczenia wpisu zaskarżył do NSA i dopiero po wydaniu rozstrzygnięcia przez NSA uznał, że jego wcześniejsze stanowisko było wadliwe, wobec czego niezwłocznie dokonał wpłaty żądanego wpisu zachowując wymagany prawem 7-dniowy termin. Uznał skarżący, że uzupełnił tym braki formalne skargi i oczekuje przyjęcia jej do rozpoznania. Z ostrożności procesowej wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi tj. uzupełnienia wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). Jednocześnie wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie wynikający z art. 87 § 1 P.p.s.a. siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie został zachowany. Odnosząc się do terminu złożenia omawianego wniosku, Sąd za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu nie może przyjąć daty otrzymania przez skarżącego postanowienia NSA z 5 stycznia 2016 r., gdyż dniem, w którym skarżący dowiedział się o skutkach nieuiszczenia wpisu od wniesionej skargi był dzień otrzymania postanowienia odrzucającego skargę. Był to 24 listopada 2015 r.. Uzyskanie przekonania o prawidłowości odrzucenia skargi przez Sąd I instancji w żaden sposób nie można kwalifikować jako okoliczności uzasadniającej nieuiszczenie wpisu. Uznając, ze dniem w którym ustała przyczyna uchybienia terminu był 24 listopada 2015 r. uznać należy, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie siedmiodniowego terminu od ustania przyczyny.
Wobec powyższego Sąd uznał, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku nie został zachowany. Zgodnie zaś z art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Okoliczności te spowodowały, że wniosek o przywrócenie terminu nie mógł zostać poddany merytorycznej ocenie.
W konsekwencji wniosek o przywrócenie terminu złożony w niniejszej sprawie zgodnie z art. 88 P.p.s.a. podlega odrzuceniu.
Rozstrzygając o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu od skargi (pkt 2 sentencji orzeczenia), postanowiono zgodnie z przepisem art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., który stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.