Uzasadnienie
M. i P. O., działający przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 30 lipca 2009 r., znak [...] ustalającą dla M. i P. O. opłatę adiacencką w wysokości 4 466,10 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w J. przy ul. C., opisanej w ewidencji gruntów jako działka o nr [...] o powierzchni 1 451 m2 (obręb J.) wskutek stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do gminnej sieci kanalizacyjnej.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżących nie wskazał we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracji publicznej zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw. Na stronie spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się zatem do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących nie wskazał żadnych konkretnych okoliczności uzasadniających wniosek o przyznanie ochrony tymczasowej, co w istocie uzasadnia odmowę wstrzymania. Jednakże Sąd oceniając również z urzędu zasadność wniosku, miał na względzie, że w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowania świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż w przypadku świadczenia pieniężnego rodzaj obowiązku nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny w rozumieniu art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z natury rzeczy bowiem świadczenie to ma charakter odwracalny, a w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot (Baza orzeczeń Lex nr 281811).
Utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją decyzja organu pierwszej instancji nakłada na skarżących obowiązek zapłaty świadczenia pieniężnego. Podzielając przytoczony wyżej pogląd Sąd uznał, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż uiszczenie przez skarżących opłaty spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki, gdyż w przypadku ewentualnego uwzględnienia przez Sąd skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji, skarżący nabędą uprawnienie do zwrotu uiszczonej kwoty. Natomiast odnośnie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, przy braku jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku i nieznajomości sytuacji majątkowej skarżących Sąd uznał, iż ta przesłanka wstrzymania nie została przez skarżących uprawdopodobniona.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.