Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia 9 maja 2011 r. nr [...], utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 marca 2011 r. nr [...] oddalające zarzuty zgłoszone przez B. J. i J. J. w sprawie prowadzenia egzekucji obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego o konstrukcji drewnianej pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej o wymiarach w rzucie poziomym po obrysie 5,15 m x 8,75 m łącznie z tarasem o konstrukcji drewnianej, wzniesionego bez wymaganego pozwolenia na budowę na działce nr [...], położonej w K. B., gmina K.. Podniesione zarzuty dotyczyły prowadzenia prac planistycznych przez Gminę W. oraz wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez właścicieli sąsiedniej działki, wobec których również orzeczono nakaz rozbiórki, utrzymany wyrokiem sądu administracyjnego.
Na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego B. J. i J.J. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, uzasadniany znaczną wartością podlegających rozbiórce obiektów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr, 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (vide: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, str. 122).
Postanowienie oddalające zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego nie podlega ochronie tymczasowej, gdyż jest aktem, który nie nadaje się do wykonania. W szczególności, postanowienie to nie rozstrzyga o nakazie rozbiórki i nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.), wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie wstrzymuje co do zasady prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Wydanie postanowienia nie powoduje zatem skutków o jakich jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Skarżący zmierzają w istocie do wstrzymania wykonania decyzji o nakazie rozbiórki. Wskazać należy, iż decyzja o nakazie zbiorki nie pozostaje w granicach niniejszej sprawy. Prawidłowość tej decyzji nie podlega badaniu w toku postępowania egzekucyjnego, zgodnie bowiem z art. 29 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.), organ nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Kontrola przez sąd administracyjny legalności postanowienia w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki nie daje podstaw do zastosowania art. 135 p.p.s.a. w stosunku do decyzji o nakazie rozbiórki, bowiem decyzja ta nie mieści się w granicach rozpoznawanej sprawy.
Z tych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.