Uzasadnienie
Zgłoszony w niniejszej sprawie przez W. P. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia 11 sierpnia 2016 r. nr [...] – nie mógł zostać uwzględniony.
Decyzją tą Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 18 grudnia 2015 r. nr [...], mocą której udzielono Zarządowi Dróg Wojewódzkich pozwolenia wodnoprawnego na: a) szczególne korzystanie z wód polegające na odprowadzaniu podczyszczonych wód opadowych z terenu drogi wojewódzkiej nr [...] w miejscowości G., b) budowę określonych i wskazanych urządzeń wodnych, a także określono warunki wykonania tego pozwolenia.
Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718) stanowi, że sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się przy tym, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 204).
Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego zarówno doktryna jak i orzecznictwo rozumie spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem jedynie aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubl.; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. akt I FZ 281/06, OSP 2007, nr 6, poz. 76).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ustalono zaś, że decyzja wodnoprawna, wydana w ramach zwykłego postępowania administracyjnego, co do zasady nie posiada takich cech. Ma ona bowiem charakter przygotowawczy i sama nie stanowi podstawy do rozpoczęcia robót budowlanych. Decyzja ta jest jedynie warunkiem koniecznym niektórych późniejszych działań podmiotu, np. jest wymagana dla dalszej realizacji zamierzeń budowlanych na podstawie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Dopiero późniejsze działania, a ściślej akty uzyskane w ich następstwie, np. pozwolenie na budowę, mogą prowadzić do powstania sytuacji sprecyzowanych w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 sierpnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 1441/16 oraz z dnia 10 lipca 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 1748/15 - oba dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane pozwolenie na budowę może być wydane po uprzednim uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów; a dokumenty te należy dołączyć do projektu budowlanego (art. 33 ust. 2 pkt 1). Do pozwoleń, tych zalicza się również pozwolenie wodnoprawne. Pozwolenie wodnoprawne stanowi zatem zgodę na realizację urządzeń wodnych wyłącznie w kontekście ich roli w gospodarowaniu wodami. Rozpoczęcie robót budowlanych będzie możliwe dopiero po uzyskaniu pozwolenia na budowę, a do złożenia wniosku o uzyskanie tego pozwolenia wymagane jest ostateczne i wykonalne pozwolenie wodnoprawne.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.