Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 12 lipca 2011r. H. M. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów. W uzasadnieniu wskazał, że przebył dwa zawały serca, jest po operacji zaćmy i niedowidzi. Około 500 zł miesięcznie wydaje na leki. Wskazał, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z żoną. Każde z nich posiada uprawnienie do świadczeń emerytalnych. Łączny miesięczny dochód rodziny wynosi 3900 zł netto. Wnioskodawca wskazał, iż posiada mieszkanie o pow. 43 m2.
Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej P.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 127 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym – a o takie wnioskuje skarżący - może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że są one zasadą, natomiast zwolnienie z ich uiszczenia winno nastąpić w sytuacjach wyjątkowych. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona - ze względu na swój stan majątkowy - nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania.
W sprawie wszczętej wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym bądź częściowym przedmiotem oceny jest stan faktyczny wynikający ze złożonych oświadczeń i przedłożonych dokumentów, zaś ocena ta musi być relatywnie odnoszona do poziomu życia i statusu majątkowego innych obywateli, na których - w razie przyznania prawa pomocy - ciężar zwolnienia strony od kosztów zostałby przeniesiony. Badanie zasadności zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych oparte będzie na ocenie, czy stan faktyczny, na który składają się okoliczności wynikające z akt sprawy, odpowiada hipotezie normy prawnej wynikającej z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Wnioskodawca wskazał, iż dwuosobowa rodzina osiąga dochody w wysokości 3.900 zł netto. Żadne nadzwyczajne okoliczności mające uzasadniać przyznanie zwolnienia od kosztów podane nie zostały, zaś z takiej kwoty dochodu skarżący jest w stanie uiścić należne koszty sądowe, w tym wpis od skargi w wysokości 200 zł. Ponadto z posiadanych dochodów jest w stanie zakupić leki, opłacić mieszkanie i utrzymać się z małżonką przez cały miesiąc. Trudno dopatrzyć się jakiejkolwiek wyjątkowości, która uzasadniałaby zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych i przerzucanie na innych podatników tych kosztów w sprawie zainicjowanej przez samego wnioskodawcę.
W tym stanie rzeczy uzasadnione jest stwierdzenie, że skarżący nie wykazał, stosownie do brzmienia art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podstaw do przyznania mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i wobec takiej konstatacji, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.