Uzasadnienie
K. W. reprezentowany przez matkę T. W. wniósł skargę na opisane postanowienie Samorządowego Kolegium odwoławczego. Do skargi dołączono potwierdzenie dokonania na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przelewu w wysokości 100 zł tytułem wpisu od skargi (potwierdzenie przyjęcia oraz polecenie przelewu k. 5 i 7. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 11 października 2016 r. pełnomocnik skarżącego wezwany został do usunięcia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym tygodniowym terminie pełnomocnik skarżącego T. W. złożyła odręcznie sporządzone pełnomocnictwo (oryginał k. 14), którego treść wywołała wątpliwości wskutek określonych w nim warunków umocowania.
Kolejnym wezwaniem, doręczonym pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 listopada 2016 r., zobowiązano T. W. do złożenia pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania w sprawie lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w którego treści nie będzie zastrzeżeń co do warunków umocowania
W piśmie procesowym nadanym w dniu 6 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącego wyjaśniła, że nie jest w stanie przedłożyć pełnomocnictwa, w którego treści nie będzie zastrzeżeń co do warunków umocowania. Nie ma kontaktu ze skarżącym, prawdopodobnie przebywa on za granicą w Austrii, ale nie zna jego miejsca pobytu. Twierdzi, że syn upoważnił ją w złożonym pełnomocnictwie do występowania przez WSA w Gdańsku i NSA w Warszawie, a także jego wolą było zastępowanie w tej sprawie przed sądami administracyjnymi. Według pełnomocnika pełnomocnictwo to było dotychczas uznawane we wcześniejszych postępowania przed Wojewódzkim Sadem Administracyjnym w Gdańsku, Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz przed Samorządowym Kolegium odwoławczym. Oświadcza, że jej syn jest chory, ona sama jest osoba poczytalną, dołącza też notarialnie poświadczony odpis wyników badań psychologicznych, jak wnosił o to K. W. w przedstawionym pełnomocnictwie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Stosownie do treści art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Uwzględniając treść przywołanego przepisu wskazać należy zatem, że matka skarżącego co do zasady może być pełnomocnikiem procesowym. Natomiast istota sprawy wymaga zauważenia, że złożony oryginał pełnomocnictwa opatrzony datą "30.11.14" zawiera w swej treści budzące wątpliwości dla jego prawidłowości warunki skuteczności umocowania, polegające na obowiązku przedłożenia przez ustanowionego pełnomocnika (matkę) zaświadczenia lekarskiego od psychiatrów (prawdopodobnie wymienionych z nazwiska, aczkolwiek treść w tej części jest mało zrozumiała), jak również przedstawienia wyniku badań psychologicznych odnośnie ilorazu inteligencji. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika treść tego pełnomocnictwa nie pozwala na jednoznaczną ocenę skuteczności umocowania. Nie jest rzeczą sądu ocena stanu zdrowia ani skarżącego jako mocodawcy ani ustanowionego warunkowo pełnomocnika. Niemniej jeśli dopuścić matkę skarżącego do działania w charakterze pełnomocnika to wszystkie warunki skuteczności takiego umocowania muszą zostać spełnione. Nie jest tym samym wystarczające ograniczenie się do przedstawienia wyników badań psychologicznych i poprzestanie na oświadczeniu co do stanu poczytalności.
Złożenie prawidłowego i niebudzącego wątpliwości pełnomocnictwa procesowego przy pierwszej czynności procesowej, którą w niniejszej sprawie jest skarga, stanowi wymóg formalny, którego niespełnienie uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu.
W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę (bądź ustanowionego pełnomocnika procesowego) o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 p.p.s.a.). Skutkiem niezachowania powyższego terminu w przypadku skargi jest jej odrzucenie, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Odnosząc się do treści pisma skarżącej z dnia 4 listopada 2016 r. sąd wyjaśnia, że przedmiotowe pełnomocnictwo (w jego kompletnej treści) w ogóle nie było przedmiotem badania przed tutejszym sądem ani Naczelnym Sądem Administracyjnym. W postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2016 r. w sprawie sygn. akt II SA/Gd 30/15 odrzucona została skarga wniesiona przez K. W. z uwagi na brak prawidłowego umocowania radcy prawnego, gdyż ze złożonej do sądu kserokopii fragmentu pełnomocnictwa udzielonego matce przez K. W. nie wynikało, aby wymieniony upoważnił T. W. do udzielania dalszych pełnomocnictw. Taki też zakres oceny tego pełnomocnictwa jako uzasadniający odrzucenie skargi był przedmiotem oceny przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 lipca 2015 r., sygn. akt II OSK 1632/15, w którym oddalono skargę kasacyjną od postanowienia WSA w Gdańsku w sprawie II SA/Gd 1632/15.
Jak wynika z uzasadnienia obu postanowień, wskazanym sądom administracyjnym nie była znana, ani też nie była przedmiotem rozważań, pełna treść przedmiotowego pełnomocnictwa, udzielonego przez K. W. matce, uzależniająca skuteczność umocowania od podanych w nim warunków.
Ponieważ w niniejszej sprawie w wyznaczonym zarządzeniem z dnia 26 października 2016 r. siedmiodniowym terminie przedmiotowy brak formalny skargi nie został uzupełniony, podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie uiszczonego w sprawie wpisu sądowego sąd orzekł w punkcie drugim sentencji, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.